Dank U, hemelse Vader, dat ik mag voelen dat U er bent. Dat U voor alles zorgt. Dat U alles wat er ook maar gebeurt ten goede keert voor het doel van ons verblijf op aarde. Dat ik mag beseffen dat ik nooit alleen ben, ook al vergeet ik dat soms weleens. Dat al het ongemak dat er op aarde is, altijd iets goeds in zich heeft, ook al beseffen wij dat niet. Dank U voor Uw liefde, die zo groot is, dat ik het niet kan bevatten, dat ik er wel iets van mag voelen. Dank U, dat U zo vrijgevig bent en wat er ook gebeurt altijd tot een oplossing brengt, zoals dat het beste is. Dank U dat wanneer ik mijn eigen weg ga, U mij terughaalt naar Uw weg. Dat ik mag zien hoeveel beter Uw weg is. Dank U dat U mij tot nederigheid brengt, want ik besef soms niet hoe eigenwijs ik ben. En bovenal dank ik U, dat het alleen Uw liefde is die mij richting geeft, terwijl ik geneigd ben een andere weg te gaan. Dank U hemelse Vader, dat U voor mij zo vergevend bent, en mij steeds weer optilt wanneer ik gevallen ben. Voor U wil ik mijn hoofd buigen, en ik weet dat dat niet een letterlijk buigen is, maar een buigen voor Uw Wil, die ik altijd in mijn hart kan weten, omdat U daar altijd bent. In nederigheid kan ik U alleen danken, voor Uw liefde die U hoe dan ook altijd aan mij geeft, ook wanneer ik er niet bij stilsta. In alle nederigheid, lieve hemelse Vader, dank U.

lk heb beloofd bij jullie te blijven,
bij jullie te zijn als je in Mijn naam samenkomt.
Zoals lk binnenkwam
als Mijn apostelen samenkwamen,
zo wil lk nu bij jullie binnenkomen
om jullie harten te laten branden,
zodat Mijn vuur in jullie naar buiten wil.
Laat het bij jullie even als op Tabor zijn.
Laat deze ervaring jullie bijblijven
als het uur van beproeving komt,
in jullie levens persoonlijk
en voor de aarde in deze tijd gezamenlijk.
Weet dat elke beproeving er is
om jullie daarna dichter aan Mijn hart te drukken.
Weet dat elke beproeving
lk in jullie overwin.
lk neem alles op Mij,
lk heb elke duisternis overwonnen.
Het licht van Mijn verrijzenis,
van Mijn verheerlijkt menszijn,
beheerst jullie wereld.
lk alleen heb de heerschappij.
Vrees niet, maar verheug jullie.
Blijf niet langer aan de grenzen van het beloofde land,
maar treedt er binnen, nù.
Smaak de overvloed van Mijn leven.
Met deze overvloed stuur lk jullie uit,
om te dienen,
om Mijn brood te breken
voor al wie hongerig op je weg komt,
om Mijn verkwikkende wijn te laten drinken
voor al wie dorstig naar je toekomt.
Doe het op jullie eigen unieke manier.
Niemand van jullie is minderwaardig.
leder van jullie heeft zijn persoonlijke gaven.
leder van jullie is Mijn kind.
In ieder van jullie doet Mijn Geest
zijn vergoddelijkend en vermenselijkend werk.
Doorheen elke cel van jullie wezen
zal deze geest uitstralen en zijn vruchten verspreiden.
Jullie gaan nu de nieuwe geestelijke zon vormen,
die heel deze aarde
in nieuw verkwikkend leven zal onderdompelen.

Pieter van Acoleyen

Blijf niet staan
bij het graf van herinnering
want het is leeg,
maar ga kijken, horen en voelen
hoe Hij verder leeft in mensen.

Kijk in de ogen van mensen
die tijd en inzet vrijmaken
voor de mens die ze ontmoeten
en je zult Hem zien.

Luister naar de woorden
die deze mensen spreken
en zelf ook beleven
en je zult Hem horen.

Voel de levenskracht
die ze voor hun levensopdracht
uit zijn doen en laten halen
en je zult Hem voelen.

Kijk, luister en voel
en je zult merken
HIJ LEEFT !

Antoon Vandeputte
aangereikt door Bertie

Een heel korte tekst en eigenlijk zo simpel, zo eenvoudig. We hoeven Hem maar te volgen en dat is het. Toch, zoals zo vaak, zo veel, blijkt ook dit in de praktijk heel wat moeilijker te zijn dan we in eerste instantie beseffen. Hem volgen is in liefde alles voor elkaar overhebben en doen.

Hem navolgen mag dan moeilijker zijn dan we dachten, maar we weten daarbij wel heel zeker dat Hij ons helpt en steunt in alles. Dat gebeurt heel subtiel, om onze vrijheid niet te belemmeren, en door de gebeurtenissen die ons van tijd tot tijd overkomen. Dat trekt ons aan om naar wat buiten ons is te kijken, maar wij hebben de hele oneindigheid in ons. Stel je dat eens even voor, de hele oneindigheid en dan wel helemaal volmaakt, in ons aanwezig! De hele oneindigheid kunnen wij in ons zelf kennen. Maar voor een groot deel is deze oneindigheid nog voor ons verborgen. Delen ervan hebben wij ontdekt, delen heeft onze hemelse Vader ons getoond, maar er is nog heel veel in ons verborgen. Hij, onze Schepper en hemelse Vader, Jezus Christus, is volkomen in ons mens geworden, maar voor ons nog deels verborgen. Het is aan ons om in onze vrijheid Hem in ons tot leven te brengen. Het is aan ons om in onze vrijheid van zijn, ons eigen leven, wat wij vrij van Hem gekregen hebben, tot een leven gelijk Zijn leven te brengen. Om dat te volbrengen, zegt Hij tegen ons: ‘Volg Mij na!’

Om zijn advies ‘volg Mijn na’ daadwerkelijk te kunnen opvolgen, is het nodig dat wij Hem goed leren kennen, zoals Hij werkelijk is. Hoe leren wij iemand kennen? Door veel met iemand om te gaan. Hoe langer en hoe meer je met iemand omgaat, des te meer leer je iemand kennen. Het is dus nodig om met Hem om te gaan om Hem te leren kennen. Niet van anderen horen hoe er gezegd wordt dat Hij is, of hoe er over Hem geschreven wordt, of alleen uit de Bijbel, maar Hem zelf leren kennen vanuit je hart, in je hart contact met Hem maken en met Hem omgaan. Het is de bedoeling dat wij in de vrijheid van ons zijn, uit eigen vrije keus, helemaal en in alles voor Zijn liefde kiezen. Zo is het bij Engelen. Zij kennen de Hemelse Vader en Zijn ware enorme oneindige liefde zo door en door, dat zij op geen enkele manier ooit iets anders kiezen dan ware liefde. En wij, dom als we zijn, hebben nog niet door dat al het verleidelijke ons helemaal niets brengt, terwijl ware liefde ons alles brengt!

Hij heeft ons oneindig lief en in Zijn liefde kiest Hij voor ons altijd het allerbeste, eender welke situatie ook. Maar wij kiezen niet altijd het allerbeste, hier kiezen wij ook nog tegen de liefde in, voor ons eigen welzijn, naar onze eigen invullingen. Hoe lief kunnen wij elkaar al hebben. Dierbare familie en vrienden, mensen die ons goed doen, ja, die kunnen we gemakkelijk liefhebben. Maar mensen die ons geen goed doen, kunnen wij vaak al veel minder gemakkelijk liefhebben. Voor mensen die het ons heel moeilijk maken, blijft vaak nog nauwelijks ware liefde over. We willen het wel, met ons begrip van leven en liefde, met ons besef dat we in alles er het best aan doen liefde te leven, maar in de praktijk gaat het toch meestal anders.

Een mening, een eigen invulling, een oordeel, doet ons altijd nog reageren op een manier die geen ware zuivere liefde meer is. Dan volgen wij Hem nog niet na. Maar hoe wij ook van tijd tot tijd afdwalen, Hij blijft eeuwig in dezelfde onbaatzuchtige liefde voor ons en die liefde werkt het allerbeste voor ons uit. Als we ons in een moeilijke onaangename situatie bevinden, dan kunnen we helemaal zeker zijn van Zijn hulp in liefde. Maar we moeten daarbij niet vergeten, dat wij in een wereld leven waar iedereen de vrije keus heeft en dat in die vrijheid van keus over de hele wereld verspreid heel en heel veel afdwaling van liefde is.

En al weten wij maar al te goed hoe dom dat is en hoe beter we eraan doen om in die ware liefde te blijven, dat lukt ons lang nog niet altijd. Al die van liefde afwijkende keuzen hebben hier op aarde toch wel gevolgen en die gevolgen mogen we met elkaar dragen. Dragen met Hem. Zijn liefde zorgt ervoor dat we het kunnen dragen, dat het ons ook iets geeft waardoor wij als vanzelf groeien in Zijn liefde. Ook al bemerken we dat niet altijd zo direct, maar sommige dingen zullen we ook pas in de juiste proporties kunnen zien in het hiernamaals of als we weer wat gegroeid zijn in begrip en in liefde. 'Volg Mij na' is een klein stukje tekst wat voor ons van heel groot belang is om tot uitvoering te brengen.

Volg Mij na.
Jezus zegt, als je Mij werkelijk wilt volgen, wees dan eerst bereid tot grote nederigheid te komen. Wees dan bereid om alles aan te nemen wat Ik je in je hart aanreik. Wees dan bereid om te dragen wat op je weg komt. Wees dan bereid de verleiding te leren kennen en te weerstaan. Wees dan bereid niet alleen je dierbaren, je vrienden en goede mensen lief te hebben, maar heb ook je vijanden lief en vergeef iedereen die je met wat dan ook tekort heeft gedaan. Wees dan bereid om je misvattingen in te zien, al ben je er nog zo aan gewend. Wees bereid te erkennen wat niet goed was en wees bereid het te verbeteren. Wees bereid om Mij aan te nemen in liefde in je hart en Mijn raad op te volgen. Wees bereid om af te staan wat je graag behoudt en aan te nemen wat je liever niet wilt aannemen. Wees bereid de minste, de laagste in rang te zijn en geen roem voor wat dan ook te verwachten of te willen. Wees bereid om in armoede te leven en niet naar het grote geld te streven. Wees bereid om in vrede te blijven, ook wanneer een ander dat niet is. Wees bereid om steeds dankbaar te zijn en wat onaangenaam is te dragen, weet dan dat Ik het draag.

Wees in dat allemaal met je hele hart bereid, tot in het diepst van je ziel en voel dat Mijn liefde je problemen oplost, je armoede wegneemt, je zorgen oplost, je huisvest en erkenning geeft in het hemelse. Voel hoe Mijn liefde je draagt, je optilt tot hoog boven de wereld en je tot geluk en zaligheid brengt. Ja, al ben je tot dat alles alleen maar bereid in je hart tot in het diepst van je ziel, in de diepste nederigheid en onbaatzuchtigheid, dan draag Ik je eeuwig en altijd in Mijn enorme liefde en het zal je aan niets ontbreken!

Genomen uit de lezing ‘Volg Mij na’, gehouden op 10 oktober 2009.

Ingrid

Kinder- en jeugdjaren
Ik ben niet gelovig opgegroeid in een Brabants dorp. Wat betreft mijn vader: mijn opa was van hervormde huize en mijn oma van katholieke huize. Beide families hadden niet veel op met de religie van de ander. Er werd afgedwongen dat de kinderen zonder kerklidmaatschap op zouden groeien, omdat ze absoluut niet wilden dat een van hen bij de andere kerk aan zou haken. Mijn opa en oma hebben er toen voor gekozen om niets aan religie te doen, waarschijnlijk omdat ze bij beide families eruit gebonjourd werden, dat was echt wel naar. Mijn vader is dus zonder religie opgegroeid en mijn moeder is van huis uit katholiek en wel gedoopt. Haar vader vond dat wel belangrijk, haar moeder niet zo. In de pubertijd hoefde ze van mijn oma niet meer naar de kerk en bij haar is het geloof eigenlijk verwaterd. Bij mijn beide ouders speelde het geloof dus geen rol om mij een religieuze opvoeding te geven.
Ik zat op de openbare basisschool hier in het dorp en daar hadden ze voor de kinderen wel één keer in de week katholieke godsdienstlessen, omdat we in een katholiek dorp waren. Maar er was ook voor kinderen van hervormde huize apart les. Als je geen van beide wilde mocht je tekenles volgen. Omdat ik tekenles niets aan vond heb ervoor gekozen om die hervormde lessen te volgen.
Vijfenveertig jaar geleden was dit dorp echt nog een boerendorp, zeg maar. Ik was een beetje een buitenbeentje, mijn ouders waren Hollandse mensen in Brabant. Ik sprak anders dan de andere kinderen, was ook nog later ingestroomd, werd ook gepest. In dat kleine hervormde klasje vond ik het wel fijn, het was rustig en de mevrouw, die les gaf, vond ik heel aardig. Het voelde wel veilig, maar ik kan me daar verder niet zoveel meer van herinneren.
In de pubertijd leerde ik met geschiedenis, maatschappijleer en de krant hoe de wereld in elkaar zat. Wat een ellende, oorlogen, criminaliteit en haat en nijd zeg! De geschiedenis staat ook bol van oorlogen en ellende. Ik bedacht, een God die liefde is en almachtig, hoe kan Hij dat laten gebeuren. Dat kan niet bestaan, besloot ik toen.
Ik vond het wel belangrijk te weten wat de zin van het leven is. Wat is in die wereld met al die ellende mijn plek, wat moet ik dan gaan doen, de zingeving voor mezelf vinden.

De studententijd
In mijn studententijd kwam ik in de studentenvereniging een jongeman tegen, bij wie ik aansluiting vond, omdat hij muziek maakte en ik dat ook graag wilde. Ik heb gitaar leren spelen, ik wilde mijzelf daarin uitdrukken en heb liedjes geschreven. We voerden ook hele filosofische gesprekken met elkaar. Hij kwam uit een pinkstergemeente en vertelde dat hij op zijn vijftiende een aanraking van God had gehad. Dat vond ik wel boeiend als niet gelovige. Hij had in die gemeenschap ook wel nare dingen meegemaakt, met name een stiefvader die hem geestelijk mishandelde. Het geloof ging mij boeien, is er nou wel of niet een God, er moet toch een zin zijn. Ik vond het idee vreemd dat alles door toeval zou zijn ontstaan, terwijl er toch een bepaalde wetmatigheid in zit. Waar komt die wet vandaan, hetzelfde voor de oorsprong van alles, er moet toch een grondoorzaak zijn. Ik kwam bij de oerknal uit, waaruit het universum zou zijn ontstaan. Maar waar kwam die knal dan weer vandaan. Ik liet het los en er kwam een bepaalde ruimte in mij, waarin ik dacht, misschien is er toch een God, want ik had geen antwoord. Ik kon Zijn bestaan niet bewijzen, maar ook niet bewijzen dat Hij niet bestond. Ik dacht toen, als U er bent, laat maar zien dan! En ik kreeg een mystieke ervaring, een aanraking. Ik voelde me op de een of andere manier verlicht doordat ik erkende dat Hij kon bestaan en zo toonde Hij zich aan mij. In die tijd was ik als student ook bezig met biertjes drinken en jointjes roken, dat was ook wel een soort van vlucht. Die hele behoefte, die viel weg op dat moment en het voelde alsof ik zelf licht uitstraalde. Het zware van het bestaan viel even weg, wat met alcohol en drugs nooit was gelukt. Vanaf dat moment geloofde ik dat God wel bestond. Die jongen, waar ik mee sprak, vertelde me achteraf dat hij ervoor gebeden had, dat ik zou mogen gaan ervaren dat God bestaat.

In die tijd werden, waar ik les kreeg, door studenten bijbels uitgedeeld en daar ben ik in gaan lezen. Het mooie dat ik daarin vond was dat de kern is, God is liefde. Mensen zijn in staat tot het goede of het slechte en zijn dat niet per definitie. God heeft ons geschapen met een vrije wil om in die vrije wil de liefde te ervaren en ook te geven aan onze naaste. Wat Jezus zegt, heb God de Heer lief boven alles en uw naaste als uzelf. Dat was wat ik wilde, liefde ervaren en geven.
Ik was toch in een wereldje terechtgekomen van alcohol, drugs en muziek, en het heeft nog wel een aantal jaren geduurd, voordat ik dat van me af had kunnen zetten. Ik heb zo’n tien jaar geblowd en alcohol gedronken. Ik zocht daarmee naar ervaringen van verlichting, waar ik die niet in mijn dagelijks leven met God had, zoals ik die ene keer had. Ik ben toen ook psychedelica gaan gebruiken, paddenstoelen en dergelijke. Ze noemen dat ook wel ‘Doors of Perception’, zoals de titel van het boek van Aldous Huxley en ook nog beschreven in andere boeken, zoals van Stanislav Grof, een psychiater die in de jaren zestig LSD gebruikte bij psychotherapie. Psychedelica geven je een andere kijk op de wereld, niet per se goed of slecht, maar ze verruimen je geest. Ik had ook een aantal relaties, ben op een gegeven moment wel gestopt met dagelijks blowen, maar ging wel steeds meer drinken. Blijkbaar was er toch iets in mij wat behoefte had aan verdoving. Jezus bleef wel bij me, zo zag ik achteraf, we liepen naast elkaar of zo. Ik geloofde wel in Zijn boodschap, kreeg ook adviezen zoals, je kunt beter dit of dat doen. Niet dat ik daar altijd naar luisterde. Maar toch voelde ik, als ik met Hem in conclaaf ging, wel zachtmoedige maar toch dringende adviezen. Tegelijk was ik ook heel veel bezig met politiek, samenzweringstheorieën, zeker ook in de tijd van de aanslagen op het World Trade Center. Als daar zoveel kwaadaardigheid is, moet daar de duivel achter zitten, dacht ik. Kan ik dan niet beter weer eens op zoek gaan naar God, naar Jezus? Drank, drugs, vrouwen en seksualiteit zijn dingen die ik als leuk, als mooi ervoer. Maar er zijn ook veel dingen die niet zo mooi en prettig zijn.

De Lorberboeken
Diezelfde jongen, die voor mij gebeden had en die een goede vriend was geworden, onderzocht ook van alles en kocht vooral esoterische boeken. Hij kwam op een gegeven moment met deel 3 en 4 van het Grote Johannes Evangelie aanzetten en zei, moet je dit nou eens lezen, wat vind jij er nou van? Waarom niet deel 1, vroeg ik. Dat was daar op dat moment niet verkrijgbaar en hij wilde het toch wel graag onderzoeken. Ik ben het gaan lezen en vond het heel boeiend en zei, volgens mij moeten we deel 1 ook te pakken zien te krijgen. Ik heb dat gekocht, het zal ongeveer halverwege de jaren negentig zijn geweest. Ik vond deel 1 zó pittig, het confronteerde me met mijn eigen levensstijl en ook met hoe mijn relatie met de Schepper was. Ik kwam niet goed voorbij de eerste pagina’s, waarin de Heer een ernstige waarschuwing geeft dat dit boek niet voor iedereen is en daarin ook de uitleg geeft over de eerste verzen van het Johannes evangelie. Ik vond dat zo moeilijk te verwerken, omdat ik het met mijn verstand probeerde te begrijpen. Dus ik heb het een tijdje weggelegd. Ik had wel zoiets van, er zit iets in, het raakt iets in mij aan. Op een gegeven moment ben ik gaan bidden: U moet me helpen en ik hoop dat ik waardig ben om toch tot een zeker begrip te komen en het te gaan volgen. Toen ik zo begon te lezen, viel het kwartje in mijn ziel. Zo kwam ik ook door die eerste zinnen heen, van ‘In het begin was het Woord…’, wat een diepgang, alleen al die eerste zin, wat een machtige boodschap is dat! Toen ik dat kon ervaren, kon ik dat boek lezen en ging er heel snel doorheen. Ik werd helemaal in het verhaal gezogen, alsof ik er zelf bij was. Toen ben ik de andere delen ook gaan kopen en gaan lezen.

Wat heeft het jou gebracht?
Het Lorberwerk heeft me zeker verdieping en inzicht in mijn relatie met de Heer gebracht. Het Grote Johannes Evangelie gaat over Jezus’ optreden in Israël als leraar. Het heeft me veel getoond over hoe dat is gegaan. Het gaf ook verdieping van zoveel Bijbelteksten die ik maar ten dele begreep. Het was alsof ik erbij mocht zijn, ook Zijn uitleg aan de discipelen en anderen brachten me veel. Het bracht me bewondering en verwondering in mezelf over wat Hij bewerkstelligd heeft. Daardoor kon mijn liefde voor Hem ook nog verder groeien. Die nederigheid van Hem, Die in zich oneindig is, Die hier mens werd voor ons. Dat wij een relatie met Hem kunnen hebben, dat vind ik mooi!

De relatie met Hem
Ik krijg steeds meer de behoefte om Hem te volgen, Zijn voorbeeld, ook het kruis op me te nemen. Een aantal jaren geleden ben ik met Zijn hulp helemaal gestopt met het drinken van alcohol, want met de verdoving daarvan ging het niet de goede kant op en dat hield me bij Hem weg. Ook ben ik op zoek gegaan naar aansluiting bij andere christenen, naar een kerk. Ik ben al in veel kerken geweest en helaas hebben al die kerken dogma’s waarmee ik me niet kan verenigen. Soms is het fijn om met anderen te praten over de Heer en wat Hij ons geeft. Ik zou het ook fijn vinden in mijn omgeving te evangeliseren, probeer het op een bescheiden manier, vind ik zelf. Ik probeer mijn liefde voor de Heer kenbaar te maken aan mijn vrienden, familie en andere mensen die daarin geïnteresseerd zijn, en te getuigen. Dat is moeilijk, daarin ben ik nog zoekende. Donderdag was ik bij Frontrunners Ministries van Tom de Wal, die geven een cursus in evangeliseren, genaamd Soulwinners. Het op straat mensen vertellen over het evangelie, wat zij doen, is prima, vind ik. Ik vond het interessant om te horen wat hun strategie is om, zoals zij zeggen, God aan de man te brengen, een gespreksmodel zeg maar. Ik denk dat je je beter door de Heilige Geest kunt laten leiden en je eigen getuigenis geven. En ik word een beetje kriegelig van het welvaartsevangelie wat er gepredikt wordt. Als jij geld geeft aan de kerk, aan Frontrunners Ministries, dan krijg je er ook rijkdom voor terug. Volgens mij kun je maar één Heer dienen en dat is niet de mammon. Ook van het in tongen spreken, zoals dat daar gebeurt, geloof ik niet dat het Bijbels is. Als ik in de brief van Paulus aan de Korintiërs lees, dan zie ik niet dat hij mensen aanmoedigt om in tongen te spreken. Daar staat dat als er in tongen gesproken wordt, waaronder ik versta in vreemde talen, het ook uitgelegd moet worden. Dat wordt echter niet gedaan. Ik zou vandaag met ze meegaan evangeliseren, maar dat voelt niet OK onder de vlag van die kerk.

De band met onze Hemelse Vader Jezus
Die band met Hem wordt hechter en Hij spreekt steeds duidelijker in mijn leven, merk ik, zeker sinds ik gestopt ben met drinken. Ik mag nog wel wat meer naar Hem luisteren. In het leven heb ik allerlei patronen opgebouwd die zondig zijn, maar die lastig te doorbreken zijn. Zo drink ik nog steeds koffie bijvoorbeeld en vind het moeilijk dat te laten, evenals het eten van aardappelen, die ook genoemd worden in het Grote Johannes Evangelie. Mezelf verloochenen zou je kunnen zeggen. Hij zegt me altijd, de beste tijd om ermee op te houden is nu. Nu is het moment om de keus te maken de zonde te laten varen en Hem te volgen. Hij moedigt zachtmoedig, maar ook ernstig aan, stapje voor stapje. Soms hoor ik Zijn stem in mij, het klinkt dan wel als mijn stem, maar een ander gevoel zit daarin, het komt niet uit mijzelf. Ik heb al dingen ervaren, dat ik denk, ja zo is het, dit is de weg, de waarheid die leidt tot het leven.

Het lezen
Ik heb het heel vaak als ik de Bijbel lees of het Grote Johannes Evangelie, als Hij uitleg geeft, dan voel ik het helemaal in mijn lichaam, zo is het, amen! Ik begin er haast van te zingen, een soort kippenvel gevoel. Het is een dieper weten, ja, zo is het! Als ik Hem een vraag stel over hoe het nu eigenlijk zit, bijvoorbeeld over het welvaartsevangelie, dan krijg ik duidelijk het antwoord: Ik heb die mensen, iedereen lief, alleen Ik heb niet lief wat een heleboel mensen doen. Ik probeer ook wel dingen te nuanceren bij andere christenen. Als mensen zeggen, de Bijbel is het Woord van God, dan zeg ik, nee, Jezus Christus is het Woord van God, dat staat ook in Johannes. De Bijbel getuigt daarvan. Er zijn 66 (of 72 in andere kerken) schrijvers, die allemaal getuigd hebben van hun relatie met de Heer, van Mozes tot de evangelisten toe. Op het moment dat je leest, interpreteer je wat er staat. Als je de dode letters leest als een niet-gelovige, kun je in verwarring raken, dingen die schijnbaar tegenstrijdig zijn, dat het bijvoorbeeld niet liefdevol lijkt wat God zegt. Het komt doordat iedereen uniek is en zijn eigen filter heeft, en als jij als lezer het met het verstand leest en interpreteert, dan kom je soms op een andere uitleg voor jezelf dan een ander. Als je de Bijbel leest met de Heilige Geest samen, dan lees je met de uitleg van God, zou je kunnen zeggen. Daarin hoop ik dat mensen elkaar zullen kunnen vinden. Ik ken nog steeds niet alles uit mijn hoofd, het Johannes Evangelie ken ik nu in grote lijnen en het belangrijkste wat Jezus zegt weet ik, al kan ik niet altijd zeggen in welk hoofdstuk en vers. Het Johannes Evangelie ken ik het beste, ik vind dat geestelijk het rijkste, zeker door het GJE. Als mensen de Bijbel willen lezen om Jezus te leren kennen, raad ik dat als eerste aan.

Tsjêbbe

Vanaf de dag dat God zichzelf in mij openbaarde als Degene Die ik nodig had om echt te leven, d.w.z. in relatie met Hem, nu zo’n 40 jaar geleden, ontdekte ik al heel snel, dat Hij mijn gebeden beantwoordde. Elke dag had ik een verlangen in mijn hart om echt tijd met Hem samen door te brengen in gebed.
Mijn hart vulde zich elke dag met meer liefde voor Hem, waardoor ik ook Zijn diepe liefde voor mij mocht ervaren. Gebed werd een belangrijk thema in mijn leven en na verloop van tijd ontdekte ik dat ik niet alleen met Hem sprak, maar dat Hij ook met mij sprak en ik Zijn stem kon verstaan, voelen in mijn hart. Luisterend bidden is voor mij het mooiste in mijn relatie met God.
Tot op de dag van vandaag blijft Hij mij verbazen én verblijden met Zijn antwoorden, waardoor ik Zijn diepe liefde voor de mensen waar ik voor bid ervaar en Hij me ook vaak aangeeft om mensen te bemoedigen of voor hen te bidden. Vaak gebeurt het onderweg tijdens een wandeling, zomaar in de trein of de bus, dat Hij mij een woord of bemoediging geeft voor degene die ik ontmoet.

Elke ochtend bij het wakker worden, dank ik Hem en hebben we samen gesprekken. Zo was het ook begin februari dit jaar, dat ik heel duidelijk heel vroeg in de ochtend tijdens mijn gebedstijd de Heer hoorde spreken met de woorden, een engelenwacht om het bed van mijn kleinzoon te zetten. In eerste instantie schrok ik, omdat dit jongetje van zes al heel wat heeft meegemaakt.
Met name betreffende zijn gezondheid, maar het ging al een hele tijd erg goed met hem.
Ik zei, nee Heer, niet weer Bas, ik voelde diep in mij dat er echt iets aan de hand was. Ik luisterde naar de stem en gehoorzaamde door in krachtig gebed een engelenwacht om hem heen te zetten en legde het terug in Zijn handen en ervoer een diepe rust binnenin mij.
Door het vertrouwen in Hem, dat het goed zou komen, ging ik die dag doen wat
ik moest doen en stond er eigenlijk niet meer zo bij stil. Tot eind van de middag mijn dochter belde en vertelde dat Bas al een paar dagen niet lekker was, pijn in zijn been had en moeite had met lopen, waarbij ze dachten dat het groeipijn was. Maar de derde dag kreeg hij een verdikking in zijn knieholte en hoge koorts en hebben ze de huisarts gebeld, die hen direct doorverwees naar het ziekenhuis. In eerste instantie dachten ze aan een bacterie, ze hielden hem in het ziekenhuis met de bedoeling de volgende dag hier verder onderzoek naar te doen.
Die bewuste ochtend, de ochtend dat God rond zes uur tot mij gesproken had, werd Bas rond 8 uur wakker in het ziekenhuis en riep, hee, papa, ik ben helemaal beter!
De artsen kwamen erbij en waren verwonderd, de verdikking in de knie en de koorts waren verdwenen… Ze hielden hem nog tot na de middag in observatie maar de koorts bleef weg, hij sprong weer vrolijk in het rond en eind van de middag mochten ze hem weer mee naar huis nemen. De artsen stonden voor een raadsel en er werd hen aangeraden om hem goed in de gaten te houden. Een aantal dagen erna heeft de arts zelf nog gebeld hoe het was. Maar tot op de dag van vandaag is hij nog steeds genezen.

Mijn dochter vertelde mij tijdens dit gesprek, dat haar zus had gebeld en haar had gevraagd of ze mij gevraagd had speciaal te bidden voor Bas. Ze weten dat ik elke dag voor hen allemaal bid. Ze zei, nee, ik heb mama nog niet gesproken, ze weet nog van niets. Ik vertelde haar dat God Zelf mij had gevraagd voor hem te bidden!
Wat een grote God en goede Vader hebben wij!

Ineke 

Ik neem er de tijd voor om mij volledig in Gods vrede te verdiepen

Voor kinderen kan een rustpauze betekenen dat zij even helemaal niets hoeven te doen Zo kunnen zij op adem komen. Ik weet echter ook dat rustpauzes niet alleen voor kinderen goed zijn, maar ook voor mij.

Ik luister naar de innerlijke stem, een zacht gefluister of een gedachte, die mij uitnodigt even te pauzeren. Ik luister naar die oproep om tot rust te komen door naar binnen te keren. Ik word kalm en weet dat ik in de aanwezigheid ben van God, de Bron van alle vrede.

Tijdens mijn meditatieve tijd ondervinden mijn geest en lichaam hoe het voelt om vol vrede te zijn. Even ver weg van mensen en beslommeringen voel ik die vrede als een warme gloed in mij omhoog komen: mijn nek en mijn schouders ontspannen zich, mijn maag komt tot rust, mijn hart gaat regelmatig kloppen en mijn bloeddruk wordt normaal.

Geheel verfrist neem ik dit gevoel van rust mee in mijn dagelijkse bezigheden. Ik voel mij vredig. Dank U, God.

En de vrede Gods… zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus.
Filippenzen 4 : 7

Genomen uit 'Dagelijks Woord', nieuwsbrief van de Stichting Unity Nederland.
Uitgegeven in mei 1996,
aangereikt door Bertie

Het Woord van onze hemelse Vader is vooral bedoeld geestelijk te worden verstaan. Maar vaker wordt het letterlijk genomen. En dat is heel begrijpelijk, want het staat er ook met letterlijke voorbeelden. Zoals het stukje tekst hieronder, uit het boek ‘Van de Hel tot de Hemel’. Daarin wordt de situatie beschreven waarin de volksstrijder Robert Blum na zijn sterven terechtkomt. Een paar van zijn aardse vrienden, die ook gestorven zijn, ontmoeten hem in zijn van de Heer gekregen huis. Robert is daar met de Here Jezus, maar zijn vriend Jellinek ziet de Here Jezus als een vriend van Robert.
Hier staat iets letterlijk beschreven wat bedoeld is geestelijk te worden verstaan:

Jellinek zegt:
[7] Maar luister, ik heb deze vriend van onze Blum als boezemvriend gekozen. En daarom moeten jullie me maar vergeven dat ik van deze goddelijk geurende drank geen druppel wil nemen, zolang hij niet eerst uit deze beker heeft gedronken!'
[8] Allen stemmen welgemoed in met de wens van Jellinek. Deze reikt Mij met innige vriendschappelijke liefde de beker aan en zegt: 'Goede goddelijk verheven vriend, versmaad het niet deze beker uit de hand van een arme zondaar, een aardse landverrader aan te nemen! Waarlijk, zou ik hier iets beters hebben, hoe graag zou ik het je aanreiken als teken van mijn verering en hoogachting! Maar kijk, goud en zilver heb ik niet. Maar wat ik heb, namelijk deze beker en bovendien een warm hart dat jou als een hooggeachte vriend begroet, dat geef ik je! O, neem het aan, zoals ik het je aanreik! Het is zeker wel wat vrijpostig van me dat ik het waag om jou, die zeker een engel bent, deze beker en mijn hart als onderpand van mijn vriendschap aan te bieden. Maar ik heb je nu eenmaal ook met mijn slechte hart lief, omdat ik voorheen in jouw weinige woorden zoveel vriendelijkheid, liefde en wijsheid vond. Ik ben wel een heel onreine geest, maar knijp dan je hemels milde ogen wat toe en denk: Die kerel weet niet beter! Weet je, ik weet nog lang niet hoe men met geesten zoals jij moet omgaan. Maar je kunt ervan verzekerd zijn, dat bij mij het hart op de tong ligt. Niet waar, vriend, je neemt me deze vrijpostigheid toch niet kwalijk?'
[9] Ik neem de beker heel vriendelijk uit Jellineks hand aan, drink eruit en zeg dan tegen Robert: 'Broeder, in de provisiekast staat nog een fles, vol met Mijn eigenlijke lievelingswijn. Breng die hier, om Mijn nieuwe boezemvriend te laten zien, hoe dierbaar Mij zijn vriendschap is.
[10] Robert gaat er vlug op af en haalt een echte diamanten fles vol met de kostelijkste wijn en reikt haar Mij zichtbaar ontroerd aan.
[11] Ik neem de fles en schenk dezelfde beker vol. Dan zeg Ik: 'Hier, lieve vriend en broeder, neem deze beker en drink; en kom daardoor tot de volledige overtuiging dat jouw vriendschap Mij buitengewoon lief en dierbaar is! Wat praat je over je zonden? Welk mens zou een hart, dat zo vol is van onzelfzuchtige liefde, als een met zonden beladen hart kunnen zien? Ik zeg je, voor Mij ben je rein. Want jouw liefde voor Mij bedekt al je aardse zonden! Wat je echter nog hier of daar aan de wereld verschuldigd was... Ik zou een slechte vriend zijn, als Ik die schuld niet van je af zou nemen en ze niet voor jou zou vereffenen! Drink dan nu, broeder Jellinek, op onze eeuwige vriendschap!'
[12] Jellinek zegt, tot tranen bewogen: 'O goddelijke vriend, wat ben jij toch lief en goed! O, kon ik maar mijn hart uit mijn lijf scheuren en in jouw borst stoppen! Wel, geef me nu de beker maar!'
[13] Jellinek neemt de kristallen beker, drinkt eruit en zegt: 'Nee maar, hemelse engelbroeder! Als jouw vriendschap lijkt op deze drank, dan ben je geen engel maar... de pure Godheid zelf! Want iets goddelij­kers van smaak en geest kan de hele oneindigheid onmogelijk nog te bieden hebben! Broeders, proeven jullie er ook eens van en zeg dan, of ik niet volkomen juist heb geoordeeld!'

Wanneer dit stukje tekst letterlijk genomen wordt, is het de wijn die het gemoed van Jellinek tot besef brengt, maar in werkelijkheid is het de liefde van de Here Jezus die in zijn hart werkt, waardoor Jellinek hem innerlijk zelf dieper gaat liefhebben. De wijn is een synoniem te zien voor de werking van de liefde van de Here Jezus. Het is dus niet letterlijk de wijn, het is de gebeurtenis van de liefde in het hart van Jellinek. Dit is nog maar een eenvoudig voorbeeld, maar de hele Bijbel staat vol met teksten die letterlijk genomen kunnen worden, maar een diepe geestelijke betekenis hebben. Door de letterlijke stijl van schrijven, wordt de werkelijke betekenis verborgen voor mensen die het vermogen nog niet hebben om het naar waarde te schatten en tevens opdat er niets verloren gaat van de geestelijk waardevolle betekenis die de Bijbelteksten hebben. Zo heeft God de betekenis van Zijn Woord veiliggesteld voor de mens die Hem liefheeft.

Genomen uit het  boek ‘Van de Hel tot de Hemel’,
opgeschreven door Jakob Lorber, schrijfknecht van God.
Aangereikt door Ingrid

Dagtekst van 7 april

Ik geef je eeuwig leven. Jij zult nooit verloren gaan en niemand zal je uit Mijn hand roven. Dat is ontzagwekkend goed nieuws voor iedereen die Mij als Verlosser heeft aangenomen. De erfenis die jou beloofd is, overtreft alles wat jij je kunt voorstellen! Het geschenk van het eeuwige leven is een licht dat altijd schijnt, zelfs in de donkerste dagen. Houd je blik gevestigd op dat schijnsel, als een aansporing om door te gaan en een bescherming tegen ontmoediging. Weiger je omlaag te laten trekken door moeilijke omstandigheden of de wreedheid van deze wereld. Richt je blik in plaats daarvan op de heerlijkheid die op je wacht. Zie haar stralen in de verte, net achter de horizon.

Misschien kom je onderweg kolkende rivieren tegen, maar onthoud dan dat Ik bij je ben, ook al moet je door het water gaan, of door rivieren, je wordt niet meegesleurd. Houd Mijn Hand vast in afhankelijk vertrouwen, zeker van mijn liefde voor jou, zeker van het feit dat niets jou van Mij kan scheiden. Zie niet op tegen de uitdagende tijd die voor je ligt. Probeer in plaats daarvan te genieten van de reis, van het avontuur dat een leven met Mij met zich meebrengt.

Johannes 10:27-28, 1 Petrus 1:3-4, Jesaja 43:3, Romeinen 8:38-39

uit: Ik ben altijd bij je, geschreven door Sarah Young,
aangereikt door Mieke

In de eerste drie maanden van dit jaar kregen Jan en ik een en ander mee te maken. Begin januari lag er bij ons sneeuw en was het glad. Door de gladheid is Jan uitgegleden en scheurde hij een pees van zijn knie af. Dat moest geopereerd worden. Met een spalk om zijn been en de boodschap dat hij er weken niet mee mocht lopen kwam hij thuis uit het ziekenhuis. De dag daarna werd ik, Ingrid, vanwege een bacteriële infectie opgenomen in het ziekenhuis. Omdat Jan niet voor zichzelf kon zorgen en het er niet naar uitzag dat ik op korte termijn weer naar huis zou kunnen, heeft Jans dochter hem meegenomen naar haar huis in België.
Hans en Els bezochten Jan bij zijn dochter. Na het bezoek van Hans en Els aan Jan kreeg ik een e-mail van Hans. Dit is wat Hans daarin schreef:

Iets heel moois overkomt ons nu. Lees maar mee.
Toen wij gisteren weggingen bij Jan, riep hij mij even terug. Ontroerd vertelde hij dat hij een heel bijzonder stukje in deel 2 van het GJE van Lorber had gelezen. Maar hij wist niet meer welk hoofdstuk, maar wel dat het op bladzijde 21 van zijn e-reader staat. Oké, zei ik, ik lees wel. Zo gezegd, zo gedaan, maar ik stopte na hoofdstuk 4 met de gedachte, morgen lees ik nog wel wat verder, want ik had nog niet gevonden wat Jan zou kunnen bedoelen.

Wat denk je dat er gebeurde? Jan zoekt het juiste stukje op, geeft dat op de een of andere manier door aan Tsjêbbe (die, naar later bleek, ook bij Jan op bezoek was) en die stuurt mij een whatsappje met een verwijzing naar de juiste tekst. En wat blijkt ..., dit past uitstekend bij jouw Hemels Brood EN mijn stukje tekst voor LiefdeRijk! Wat een prachtige samenwerking, toch!?
Jan zal dit héél leuk vinden om te horen! Moet je hem maar vertellen.
Dit is de tekst die Jan zo ontroerde:

GJE 2, H6, 4 en 5

[4] "Zeg mij eens, welk genoegen kan God nu beleven aan Zijn eigen onverwoestbare leven?! Hij kent toch altijd al precies de werkelijke reden van het bestaan? Kan Hij dan vreugde beleven aan die onontkoombare steeds maar gelijkblijvende kennis? Daarbij heeft Hij geen enkele mogelijkheid om Zichzelf te veranderen! Een mens zou dan toch van verveling dood gaan?!"
[5] IK zeg: "Kijk deze mensen hier! Zij zijn Gods vreugde, als zij in Zijn ordening datgene worden waarvoor zij bestemd zijn. In hen vindt God Zijnsgelijken terug. Hun voortdurende groei in alle soorten kennis en daardoor in alle liefde, wijsheid en schoonheid, is Gods onverwoestbare vreugde en zaligheid! Want alles wat de oneindigheid bevat, is daar alleen maar voor de kleine mens, en er is in de eeuwigheid niets, wat er niet alleen maar voor de kleine mens zou zijn."

Heel veel liefs,
Hans

De Here Jezus gaf ons mensen het advies om wanneer wij willen bidden, het ‘Onze Vader’ te bidden. Veel mensen kennen dat gebed. Naast dat gebed zijn er veel andere voorbeelden van gebeden. Maar wij mensen bidden ook graag ons eigen gebed. Wanneer is zo’n gebed dan een werkelijk gebed en niet een bidden om wat we denken nodig te hebben, niet een bidden met een invulling van hoe wij vinden of verwachten dat aan ons gebed voldaan zal worden?

Een eigen gebed is altijd mogelijk, de Here Jezus heeft met het geven van het ‘Onze Vader’ niet gezegd dat we niets anders mogen bidden dan dat gebed. We mogen uit onszelf Hem bidden. Wat goed is om daarbij te bedenken, is dat de Here Jezus alles van ons weet, in welke situatie we ons ook bevinden, Hij weet het. Hij kent ook alles wat ermee te maken heeft, wat eraan vooraf is gegaan en zelfs hoe het verder zal verlopen. De Here Jezus zorgt altijd voor ons en altijd ten goede. Hij helpt ons altijd op een manier die ons geeft wat nodig is om uiteindelijk tot Zijn ware leven te komen.

Dus wanneer wij zelf bidden, is het goed om eraan te denken dat Hij ons gebed eigenlijk al kent. En dan is het goed om bij een gebed te bedenken dat Hij geen omhaal van woorden nodig heeft. Dat Hij al in werking gezet heeft wat jij nodig hebt. Alleen is dat wellicht iets anders dan jij verwacht of zou willen. Bij elk gebed is het daarom het beste om je aan Hem over te geven, zonder verwachtingen en zonder invullingen. En het is niet altijd even gemakkelijk, het steeds weer bij elke nood en pijn vanuit een werkelijke overgave te zeggen, Heer, Uw Wil geschiede, ik leg mijn leven helemaal in Uw Hand, en dan in diepe nederigheid te accepteren wat Hij het beste voor jou vindt.

Soms bid ik Hem zonder woorden, dan laat ik het gevoel wat ik heb door de situatie Hem zien, en mijn onmacht om daarmee om te gaan, en dan weet ik dat Hij dat al wist. Dan voel ik dat Hij het weet en al voor mij zorgt. En dat is dan mijn gebed. En dan voel ik in mij dankbaarheid, Hij zorgt voor mij. En zo zorgt Hij ook voor jou, wat je ook bidt met woorden, of gewoon stil, vertrouwend op Hem. Hij zal jou altijd helpen, uit ware liefde voor jou.

Ingrid

Als je treurig bent, leeg en klein
Geef dan de moed niet op: ik zal bij je zijn
Ik hou je vast, ook in de storm
Als niemand jou ziet staan
Als een brug over woelig water
wil ik voor je zijn
Als een brug over woelig water
Boven alle pijn

Ben je uitgeput, sta je op straat
De nacht zo koud en hard
dat het niet meer gaat
Ik draag jouw last, zodat jij niet valt
Ik troost jou met mijn lied
Als een brug over woelig water
wil ik voor je zijn
Als een brug over woelig water
Boven alle pijn

Volg de zilvermeeuw, hijs je zeil
Vaar met je dromen mee
naar een betere tijd
Zie je het licht? O en wees niet bang meer
want ik vaar voor je uit
Als een brug over woelig water
naar een nieuwe tijd
Als een brug over woelig water
naar een nieuwe tijd

Oorspronkelijke tekst: ‘Bridge over troubled water’
vertaling van Elly Zuiderveld (van Elly & Rikkert)
gezongen door Elise Mannah
aangereikt door Bertie

We kunnen als zelfstandig wezen naast God de Vader bestaan wanneer we bewust kiezen voor onze geestelijke ontwikkeling. Dit kan hier op aarde in een stoffelijk lichaam en aan de andere kant van het aardse leven als geestelijk wezen in een fijnstoffelijk lichaam, want onze wezenlijkheid is geestelijk van aard.

Evolutieproces

Onze geest is door God geschapen en woont in onze ziel die weer het fysieke lichaam als haar woonplaats heeft. De mens is een drie-eenheid van lichaam, ziel en geest. Onze geest is rechtstreeks uit God Zelf, maar onze ziel is langs een scheppende weg ontstaan. Die scheppende weg bestaat uit het geleidelijk aan samenvoegen van fijnstoffelijke bouwstenen die afkomstig zijn uit het mineralen-, planten- en dierenrijk. Dit evolutieproces duurt vele honderden of zelfs duizenden eeuwen en wordt door God de Vader en via Hem door onze geest geleid. Deze zienswijze gaf de Heer aan Jakob Lorber die dit onder andere in zijn boek Aarde en Maan van de Nieuwe Openbaring beschrijft.

Als ziel zijn wij hier op aarde aan wetten gebonden, zowel aardse wetten als geestelijke, morele wetten. Al deze wetten zijn samengevat in: “Heb God lief boven alles en je medemens als jezelf”. Wanneer we als ziel deze belangeloze liefde daadwerkelijk willen leren leven, ontwikkelen we weer de liefde die wij als geest uit God oorspronkelijk waren, want ieder mens is een belichaming van Gods liefde. Maar er is veel studie en inzicht in ware liefde nodig om te kunnen begrijpen waarom dit waarheid is. Dit is onze geestelijke ontwikkeling die bedoeld wordt en dit heeft Jezus tijdens Zijn leven hier op aarde vele mensen voorgeleefd.

Wat concreter gezegd is onze geestelijke ontwikkeling te vergelijken met een zuiveringsproces in onszelf. Dit is het bewust kiezen voor het willen doen van liefde, want liefde is handelen in het belang van die ander. Zuiveren is een proces en bestaat uit de vrije wil om de ander onbaatzuchtig en onvoorwaardelijk te willen helpen, steunen naar het eigen vermogen. Misvattingen en kwade neigingen erkennen en gaan inzien dat we verleid kunnen worden alleen aan onszelf te denken, dat we de ander het zelf willen laten uitzoeken, hem niet helpen of steunen.

Maar dan moeten we wel beseffen en accepteren dat dit het ware doel van ons leven hier op aarde is. Dat wij hier op deze aarde ons geestelijk kunnen ontwikkelen, maar dan moeten we wel willen geloven dat de aarde niets anders dan een leerschool in deze ware liefde is. En dat is een lastige zaak, omdat de mensheid in het algemeen erg op zichzelf is gericht, zijn eigen welzijn vooropstelt en hebberigheid is daarbij een grote hindernis voor onze geestelijke ontwikkeling.

Transformatieproces

Onze geestelijke ontwikkeling is een transformatie, een verandering van een werelds ingesteld mens naar een belangeloos dienend mens. Dit proces - evolutie - begint vanaf het eerste uur dat we hier op aarde worden geboren. Wij groeien op en kunnen als ziel besluiten samen met Jezus aan onze geestelijke ontwikkeling te gaan werken. Dit is onze ware evolutie als mens, als geestelijk wezen. Zijn wil tot de onze maken, uit vrije wil, want onze wil is vrij. We kunnen Zijn wil ons eigen maken en daarin met Zijn hulp volmaakt worden, dat is oprecht onbaatzuchtig en onvoorwaardelijk de ander helpen, iemand naar ons vermogen steunen. Deze belangeloze liefde is het hoge doel voor ieder mens. Maar iemand die zich laat verleiden door zijn wereldse gehechtheden, zijn begeerten en hebberigheid, blijft gevangen in die wereldse sferen en komt daar alleen uit door een volhardende en bewuste keuze voor zelfverloochening.

Dit ontwikkelingsproces is te vergelijken met de transformatie van rups naar de vrije vlinder. De mens die als “rups” zich vol eet met wereldse indrukken, maar die indrukken volledig verteert en daardoor transformeert tot een prachtig en vrij geestelijk wezen. Op die trap van geestelijke volmaaktheid, wordt die mens als ziel én geest een nieuwe eenheid en één met Gods ware, belangeloze liefde.

Hans 

Ik vertrouw op Goddelijke orde want zij is de fundering
van mijn leven en van alle leven

Als het leven niet gaat zoals het zou moeten gaan of wanneer er dingen met mij of om mij heen gebeuren die zinloos lijken, kan ik gaan twijfelen aan mijn begripsvermogen. Het plotselinge inzicht dat ik krijg, vindt plaats in een fractie van een seconde. Maar het zal pas komen nadat ik tijd en energie heb besteed aan pogingen om tot dieper inzicht te komen.

De beste voorbereiding op het verkrijgen van begrip is mijn geloof in God en Zijn ordeningen die altijd aanwezig zijn in mijn eigen leven en daarbuiten. Mijn geloof in God maakt mij kalm en stelt mij in staat om helder te denken. God weet en onthult wat het beste is voor mij en voor degenen van wie ik houd. Goddelijke orde is de fundering van mijn leven en ik vertrouw erop dat deze mij mijn hele leven ondersteunt.

En word niet gelijkvormig aan deze wereld, maar word hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat gij moogt onderkennen wat de wil van God is, het goede, welgevallige en volkomene.
Romeinen 12 : 2

Genomen uit 'Dagelijks Woord', nieuwsbrief van de Stichting Unity Nederland.
Uitgegeven in juni 2000,
aangereikt door Ingrid

Als ik weet
dat er een almachtige God is
die mij liefheeft
en zich over mij ontfermt,
hoe zou ik dan
bekommerd kunnen zijn
of ongerust?

uit het Gebedenboek van Toon Hermans,
aangereikt door Bertie

Laten we elkaar niet vertellen wat we allemaal wel of niet geloven als we over God of Jezus praten. Het is beter als we laten zien hoe we elkaar belangeloos steunen en helpen, want dan laten we zien wat ons echte geloof is. Jezus heeft nooit gezegd dat we houten of stenen kerken zouden moeten bouwen, want de ware kerk is ons hart.

Het gaat om onvoorwaardelijke liefde voor elkaar. De liefde die Jezus daadwerkelijk leefde toen Hij op aarde was. Hij leerde mensen in die tijd dat we onze medemensen moeten leren liefhebben en waarschuwde Zijn leer niet te veranderen met zelfbedachte regels en voorschriften. Ook geen ceremoniën en speciale feestdagen organiseren, want elke dag dat we iemand belangeloos van dienst zijn, is het een daad van ware liefde.

We zijn hier op deze aardbol om onze medemensen te leren liefhebben ongeacht hun ras, klasse, geslacht, seksuele geaardheid of immigratie status. Dit vereist dagelijkse oefening, want we zijn gewend eerst aan ons eigenbelang te denken. Daarom zijn er ook zoveel arme, zieke en zwakke mensen, opdat we hen helpen met ons vele geld, onze onbaatzuchtige zorg en lichamelijke kracht.

Jezus vraagt ons niet om Hem als persoon te aanbidden, want als we Zijn wil doen, de ander uit vrije wil dienstbaar zijn, volgen we Hem na en aanbidden we Hem. Dan hebben we lief, zoals Hij liefhad. Hebben we de verworpenen lief en verwelkomen we de hulpeloze vluchteling, geven we de hongerige te eten en genezen we de zieken. Bevrijden we de verdrukten en zo zullen andere mensen zien dat wij christenen zijn door deze onvoorwaardelijke liefde.

Dit is onze werkelijke opdracht, want deze aarde is een leerschool in zuivere, onbaatzuchtige liefde. Zie ook Mattheus 25:31-46, want daarin geeft deze evangelist precies deze richtlijnen. De manier waarop wij, mensen hier op aarde, kunnen leren een dienstbaar leven te leiden.

Liefs, Hans

1  De Heer is mijn herder!
'k Heb al wat mij lust;
Hij zal mij geleiden
naar grazige weiden.
Hij voert mij al zachtkens
aan waat'ren der rust.

2  De Heer' is mijn Herder!
Hij waakt voor mijn ziel,
Hij brengt mij op wegen
van goedheid en zegen,
Hij schraagt m' als ik wankel,
Hij draagt m' als ik viel.

3  De Heer' is mijn Herder!
Al dreigt ook het graf
met grimmige kaken,
geen schrik zal mij naken.
O Heer', mij vertroosten
Uw stok en Uw staf!

4  De Heer' is mijn Herder!
In 't hart der woestijn
verkwikken en laven
Zijn hemelse gaven;
Hij wil mij versterken
met brood en met wijn.

5  De Heer' is mijn Herder!
Hem blijf ik gewijd!
'k Zal immer verkeren
in 't huis mijnes Heeren:
zo kroont met haar zegen
Zijn liefde m' altijd.

Gezang 14 uit het Liedboek voor de kerken (1973)
aangereikt door Ingrid

Er is de geboorte, er is het sterven en er is het leven, Mijn leven. Mijn leven is eeuwig, is eeuwig onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige liefde met de daaruit voortkomende eeuwige wijsheid. Uit Mijn liefde heb Ik hemel en aarde geschapen en geschikt gemaakt voor de mens om te leven. Allereerst volmaakt levend zoals Mijn leven volmaakt is. Maar die volmaaktheid was niet genoeg voor de mens, hij wilde meer zijn dan Mijn leven hem in de volkomen volmaaktheid gaf, zijn eigen keuzen maken zonder naar Mij te luisteren.

En zie hoe de mensheid er nu voorstaat. De mens zoekt het geluk, maar wat hij uit zichzelf ook doet, het komt niet in de buurt van Mijn ware eeuwige geluk, van Mijn liefde, en de mens beseft niet dat er zonder Mij geen eeuwig geluk is, geen werkelijk Paradijs. Ik heb de mens lief, er is in Mij alleen liefde, ware, werkelijke liefde, en in Mijn liefde is de volkomen paradijselijke gelukzaligheid voor alle mensen. Evengoed zijn er maar weinig mensen die beseffen Wie Ik Ben en wat er in Mijn liefde verborgen ligt aan hemelse, paradijselijke schatten. Toch zal Ik de mens blijven helpen om in zijn vrijheid de weg te vinden die tot het werkelijk paradijselijke gelukzalige leven voor eeuwig en altijd leidt.

Lieve mensen, die weg Ben Ik in Jezus Christus. Wie Mijn weg gaat zal zeker bij de ware eeuwige gelukzaligheid uitkomen, waar Ik eeuwig gelukzalige liefde, eeuwig levend Ben. En daar zal ieder mens eeuwig gelukzalige liefde zijn, zodra hij zich in zijn vrijheid bij Mij in Mijn liefde aansluit. Hij hoeft daarin dan nog niet volmaakt te zijn, hij hoeft zich alleen bij Mij, Jezus Christus, aan te sluiten en Ik zal hem leiden, hoe Mijn weg het beste te gaan. Het is geen makkelijke weg, en wie Mijn weg gaat, zal zich regelmatig afvragen, gaat dit wel goed? Die momenten zijn nodig om de vrijheid van de mens te waarborgen, het is nodig dat het de hele weg de vrije keus van de mens blijft om Mij te volgen.

En Ik zeg je, zonder dat het nodig is voor jou om volmaakt te zijn, leid Ik je naar de volmaakte liefde, het volmaakt gelukzalige leven. Het hoeft alleen de hele weg jouw keus te zijn, jouw keus om Mij te volgen, meer niet. En aan het eind van de weg zul je beseffen hoe machtig Mijn liefde is, hoe jij daar voor altijd een deel van bent, hoe jij die liefde uit Mij zelf geworden bent. Want Mijn weg brengt jou, ondanks je tekortkomingen, naar het ware, werkelijk eeuwig gelukzalige leven.