Wie je nu denkt dat Ik Ben, wat je nu denkt dat Mijn leer is, hoe je nu jouw leven beseft, wat je nu begrijpt, weet, kent, voelt, het is allemaal nog anders, maar je weet dat niet, je kent dat niet, je beseft dat niet en je voelt het niet. Alles is aan verandering onderhevig, wat vandaag is, is morgen anders, ouder of nieuwer, het verandert.

Zomer, herfst, winter, lente, die komen steeds terug, maar geen zomer is gelijk aan de vorige zomer, dagen volgen elkaar op, maar geen dag is gelijk aan de vorige dag. Wat er gebeurt, het gebeurt niet precies hetzelfde weer, en zo is alles voor de mens lering tot in de eeuwige oneindigheid. Ik ben het eeuwig onveranderlijke Leven, en Mijn Leven is oneindig veel, voor de mens niet te bevatten, alleen meer en meer te leren zien. Te leren zien hoe alles Mijn liefde is en hoe Mijn liefde in alles werking heeft, werking die eeuwig oneindig doorgaat, zonder dat Mijn Leven ook maar in het minst verandert. Alles leeft Mijn Enige Leven en alles is deelbaar en verenigbaar op de meest verschillende wijzen. En als je denkt het te zien, dan zie je het nog niet, want er is nog veel meer, en toch is alles eeuwig oneindig compleet Eén Leven, Mijn Leven, Mijn onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige liefde waaruit de grootste wijsheid voortkomt.

Ieder mens kan van Mij, Jezus Christus, leren hoe zijn leven een van zichzelf bewust eigen zijn is uit Mijn Leven, en Ik hem voortdurend het beste geef. Hoe Mijn liefde zijn leven voortgang geeft in de vrijheid die hij mag zijn. En de lering die Ik alle mensen geef is gebaseerd op Mijn oneindig onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige liefde en de wijsheid die daaruit voortkomt. Liefdevolle wijsheid die alles leidt zoals dat voor alles en iedereen het beste is ten aanzien van het ware eigen besef te zijn. Terwijl dit eigen besef te bestaan pas dan het werkelijke besef te zijn wordt, wanneer het hart voor eeuwig oneindig vervuld is van de ware liefde die gelijk Mijn liefde is en haar werking gelijk de werking van Mijn liefde heeft.

Dan wordt lering schepping en deelneming aan het werkelijk eeuwig oneindige Leven. Dan is er in de eenheid met het Goddelijk Zijn, een ware gelukzaligheid die niet ophoudt, terwijl ieder mens bewust blijft van het eigen bestaan en zijn vrijheid behoudt. In die eeuwig oneindige liefde van God blijft Leven zoals het onveranderlijk is, terwijl de werking van de Levende liefde eeuwig oneindig doorgaat. Denk daarom niet dat je iets begrijpt, iets weet, iets voelt, want het is nog onvolkomen. Morgen is het anders, morgen is het meer, of minder, morgen ziet het er anders uit, en toch zie je nog niet hoe het er in werkelijkheid uitziet, hoe het in werkelijkheid is. Daarom, blijf in beweging, neem Mijn lering in jou aan, elke dag weer en begrijp dat wat nu is, een seconde later niet meer gelijk datzelfde is. En besef, dat jij als mens in wording, dat minieme verschil niet kunt zien.

Ik heb jou lief, en Mijn liefde voor jou, mens, houdt nooit op, wordt nooit minder, zal er eeuwig oneindig altijd zijn en jou bijstaan, jou troosten, jou bemoedigen, je al het nodige geven om tot je werkelijke leven te komen. En hoe meer jij gelijk Mijn liefde wordt, des te meer zul je gaan zien hoe vandaag niet gelijk aan morgen kan zijn en hoe iets wat nu is, een seconde later niet meer datzelfde is of kan zijn. Mijn liefde omarmt jou, omarm jij, lief mens, nu Mijn liefde.

Jezus, de Naam aller namen en zijn uitwerking.
Het geheim van de menswording van God in Christus

1 Jullie vragen: hoe kunnen wij vuur aan ons hart ontlokken, opdat we daarmee dit hout kunnen aansteken? O broeders en vrienden, wat een vraag! Is dan niet één enkele gedachte aan Jezus voldoende om het hart voor Hem in vuur en vlam te zetten? O broeders en vrienden, als jullie zouden kunnen begrijpen wat deze Naam aller namen betekent, wat hij is en welke uitwer¬king hij heeft, dan zouden jullie ogenblikkelijk tot zo'n machtige liefde voor Jezus moeten ontbranden dat haar vuur toereikend zou zijn om een heel leger van zonnen aan te steken, zodat deze daardoor nog duizendmaal helderder in hun oneindige ruimte zouden schijnen dan nu het geval is.
2 Ik zeg jullie: Jezus is zoiets enorm groots, dat, wanneer deze Naam wordt uitgesproken, de hele oneindigheid beeft van overgrote eerbied. Zeggen jul¬lie: God, dan bedoelen jullie weliswaar ook het allerhoogste Wezen, maar dan in Zijn oneindigheid zoals Het het heelal vult en daar met Zijn onein-dige kracht van eeuwigheid tot eeuwigheid werkzaam is. Maar met de naam Jezus duiden jullie het volmaakte, machtige, wezenlijke centrum van God aan, of nog duidelijker gezegd:
3 Jezus is de waarachtige, meest eigenlijke, wezenlijke God als Mens. Zoals stralen voortkomen uit de zon, zo komt uit Hem de hele Godheid voort die als geest van oneindige macht, kracht en gezag de oneindigheid geheel en al vult. Jezus is bijgevolg het alomvattende wezen van de totale Godheid oftewel: in Jezus woont de Godheid waarachtig, lichamelijk, wezenlijk in Haar oneindige totaliteit. Daarom krijgt de hele goddelijke oneindigheid dan ook telkens een impuls wanneer deze oneindig heilige en verheven Naam wordt uitgesproken.
4 Tevens is het ook een oneindige genade van de Heer dat Hij er behagen in schiep het lichamelijk menselijke aan te nemen. Maar waarom deed Hij dat?
Luister, ik zal jullie nu een klein geheim onthullen!
5 Voordat de Heer zelf als mens op aarde kwam, kon geen mens ooit met het eigenlijke Godswezen spreken. Niemand kon het ooit aanschouwen zonder daarbij zijn leven helemaal te verliezen, zoals er bij Mozes ook geschreven staat: `Niemand kan God zien en tegelijkertijd leven.' In de oerkerk evenals in de kerk van Melchizedek, waartoe ook Abraham behoorde, heeft de Heer zich weliswaar vaker persoonlijk laten zien en heeft Hij ook gesproken met zijn heiligen en Zelf zijn kinderen onderwezen, maar deze persoonlijke Heer was eigenlijk toch niet rechtstreeks de Heer zelf, maar altijd slechts een voor dit doel met Gods geest vervulde engelengeest.
6 Vanuit zo'n engelengeest sprak de geest van de Heer dan alsof de Heer zelf rechtstreeks sprak. Maar in zo'n engelengeest was toch nooit de gehele vol¬heid van Gods geest aanwezig maar slechts in zoverre als voor het beoogde doel noodzakelijk was.

Uit: De geestelijke zon – deel 2 – Jakob Lorber – Hoofdstuk 13
aangereikt door Bertie

Wanneer je werk en zijn in deze wereld
niet langer nog bevrediging schenkt,
je ziel zich in verdrukking voelt,
zoek dan je vaste grond in Mij.

Dwaal niet in onrust rond,
op zoek naar wie verkwikking biedt
met schijn van wereldse beloften,
maar zoek je vaste grond in Mij.

Blijf rusten, stop het jagen,
tot in jezelf de bron opwelt,
het lichtend levenswater je doordringt,
een nieuwe Naam je schenkt uit Mij.

Nieuw licht en leven voor een nieuwe tijd,
een nieuwe taak en zijn bevrijdt je ziel,
in vrede en vreugde groeit vervulling,
je nieuwe Naam verwekt uit Mij.

Pieter

Het ontvangen en doorgeven van Gods gaven is mijn vreugde.

God heeft mij het leven gegeven. Ik aanvaard dit geschenk en geniet ervan met mijn gehele wezen.
Dank God voor het geschenk van het leven!
God heeft mij de liefde gegeven. Ik aanvaard dit geschenk en deel haar warme zegeningen met anderen.
Dank God voor het geschenk van de liefde.
God heeft mij het geloof gegeven. Ik aanvaard dit geschenk en verdiep mijn geloof door het te gebruiken!
Dank God voor het geschenk van het geloof!
God heeft mij de vreugde gegeven. Ik aanvaard dit geschenk en mijn hart vloeit over van blijdschap,
die anderen wil bereiken. Dank God voor de vreugde!

God heeft mij de wijsheid gegeven. Ik aanvaard dit geschenk
zodat ik alle geestelijke gaven wijselijk kan gebruiken. Dank God voor de wijsheid!
God heeft mij de geestelijke gaven gegeven waar mijn ziel naar zoekt.
Dank God voor de geestelijke gaven, die oneindig zijn.

Wie gedronken heeft van het water, dat Ik hem zal geven, zal geen dorst krijgen in eeuwigheid.
Johannes 4 : 14

Genomen uit 'Dagelijks Woord', nieuwsbrief van de Stichting Unity Nederland.
Uitgegeven in maart 1990,
aangereikt door Bertie

De jeugdjaren
Mijn moeder was gereformeerd en mijn vader was atheïst. De oma van mijn moeders kant was heel gelovig, de familie aan mijn vaders kant was niet gelovig. Mijn ouders gingen wel naar de kerk, maar later niet meer. Mijn moeder raakte in verwachting voordat zij getrouwd was. Dat was voor de gereformeerde kerk heel beladen. Als kind ging ik ‘s zondags naar de kerk, daar voelde ik mij welkom. In mijn kindertijd had ik een warm gevoel met Christus en het geloof gaf mij veel. In het gezin was het voor mij lastig, mijn vader ging ‘s zondags naar het voetbal en mijn moeder kon daar niet mee overweg. Als puber stond ik daar tussenin, er was vaak spanning tussen mijn ouders. De basisschool was openbaar en ik had daar vriendinnen, maar daarna ging ik als enige naar de christelijke Mulo en daar had ik geen vriendinnen, in die periode vereenzaamde ik enorm. Op de Mulo kreeg ik godsdienstonderwijs en dat vond ik heel troostrijk. De leerlingen van de Mulo kwamen uit de stad en ik vond daar geen aansluiting bij. Leeftijdsgenoten van het dorp gingen allemaal uit, maar ik mocht maar één keer per maand uit, dus vereenzaamde ik ook in het dorp. Wel ging ik naar een manege waar gehandicapten mochten paardrijden, daar mocht ik de paarden verzorgen en af en toe zelf rijden. In die tijd twijfelde ik aan het geloof.

Na de Mulo wilde ik de verpleegstersopleiding gaan doen. Maar toen ik een advertentie voor een dierenartsassistente zag, solliciteerde ik daarop. Er waren honderd sollicitanten. Naast de oranje enveloppe viel ook mijn nette handschrift op en ik kreeg de baan. Daar was ik blij mee, ik was daar helemaal op mijn plek. Ik heb daar twee jaar gewerkt en toen leerde ik mijn man kennen, Arno. Na een paar maanden zei hij, ik moet nog zes jaar studeren, als jij nog iets anders wilt, dan kan dat. Toen ben ik de opleiding tot kleuterleidster gaan doen.

Een bijna-doodervaring
Hoewel ik wel altijd het gevoel had dat er leiding in mijn leven was, een soort steun, deed ik niet veel ten aanzien van het geloof. Ik bad wel voor mensen en voor dieren als zij het moeilijk hadden. Het geloof kwam er pas toen ik 33 jaar was. Ik kreeg toen een ongeluk met de auto, ook de kinderen zaten in de auto. We werden aangereden door een tractor en de auto was niks meer waard. Bij dat ongeluk kreeg ik een bijna-doodervaring. Ik herinner mij dat ik in een hele liefdevolle sfeer was, en ik zag hele mooie kleuren. Daarna was er een hele liefdevolle verschijning, die met een hele liefdevolle stem zei, nee, het is je tijd niet. Toen hoorde ik een harde klap en was ik weer terug in mijn lichaam. Aan één kant was ik helemaal gekneusd en mijn kaak stond scheef. Mijn zoon mankeerde niks en mijn dochter had een diepe hoofdwond boven haar oog en ik hoorde haar schreeuwen. Ze heeft er een groot litteken aan overgehouden.

De tijd in het ziekenhuis was voor mij een hele nare periode. Mijn schildklier was helemaal van slag, ging te snel werken en daar werd ik heel zenuwachtig en ook wat angstig door. Van de ervaring die ik had, dacht ik dat het misschien een droom geweest was en ik wist niet hoe ermee om te gaan. In die tijd was Pim van Lommel, auteur van boeken over bijna-doodervaringen, begonnen met onderzoeken en hij gaf symposia. Ik heb een half jaar in angst gezeten of ik mijn beleving wel of niet zou vertellen, omdat ik dacht dat ze me misschien zouden opsluiten op de afdeling psychiatrie. Ik viel in die tijd heel erg af, het ging slecht met me. Iemand raadde mij toen aan eens naar een magnetiseur en helderziende te gaan. Dat deed ik, en toen ik bij die mevrouw kwam en op de kruk zat, zei ze, och kind, och, och, och. Ze ging tegenover mij zitten en vertelde mij precies wat mij was overkomen. Ik was helemaal van de kaart dat iemand dat kon zien. Vervolgens zei ze, je hebt een bijna-doodervaring gehad. Zij heeft mij geholpen om hulp te zoeken. Mijn man en ik zijn samen naar het symposium van Pim van Lommel gegaan en we zijn samen boeken gaan lezen over bijna-doodervaringen.

Heldervoelend
Voordat het ongeluk gebeurde was ik al heel gevoelig, als iemand pijn of spanning had, voelde ik dat en raakte daar dan wat door van slag. Bij de paarden voelde ik altijd aan wat er aan de hand was. Met die gevoeligheid had ik nooit iets gedaan. Maar na dat ongeluk was mijn intuïtieve gevoeligheid in één klap helemaal geopend. Als ik naast iemand zat, dan voelde ik bijvoorbeeld pijn in mijn buik, en dan bleek dat diegene net een operatie had ondergaan en daar nog pijn in de buik van had. Dan ging ik mijn handen wassen en dan was het over bij mij. Ik dacht, wat moet ik daarmee? Uiteindelijk heb ik negen jaar een cursus gevolgd voor intuïtieve ontwikkeling, daarmee heb ik geleerd hoe ermee om te gaan, hoe mij ervoor open te stellen en ervoor te sluiten. Zo heb ik het heldervoelende vermogen opgebouwd en we gebruiken het voornamelijk in onze dierenartsenpraktijk. Wanneer er bijvoorbeeld iemand kwam met een hond waar medisch gezien niets aan mankeerde, dan vroeg mijn man mij, wil jij eens kijken. En dan had het te maken met een trauma en daar konden we dan op inspelen, ook met alternatieven zoals de Bach-remedies en met homeopathie.

Verdere ontwikkelingen
In die periode ben ik begonnen yoga lessen te volgen en later zelf yoga te geven. De yoga lessen hielpen mij veel, ook om een goede aarding te krijgen na dat ongeluk, want daar had ik echt last van.
Na het ongeluk heb ik heel veel gelezen, ook het boek van de aanvankelijk niet gelovige arts Eben Alexander. Hij schreef het boek ‘Na dit leven, een neurochirurg over zijn reis naar het hiernamaals’. Dat soort boeken hebben mij enorm gesterkt en ik ben ook nog wel eens naar zo’n bijeenkomst gegaan, om mensen die ook zo’n ervaring hadden gehad te ontmoeten. Dat grote gevoel van heimwee, dat kun je bijna niet met andere mensen bespreken.

Ook ben ik geïnteresseerd geweest in het boeddhisme, en ik heb daarover ook cursussen gevolgd. Maar uiteindelijk voelde ik, ergens klopt het niet. Toen kwam ik terug bij mijn oorspronkelijke geloof, bij Jezus Christus. En ik ben Hem gaan vragen om steun, om helderheid. Ik kwam al jaren bij een vriendin die mij vaak boekjes meegaf, ook van Jakob Lorber. Daar begon ik in te lezen en dan werd ik heel moe van de taal zoals het er stond. Het kan zijn dat de gereformeerde opvoeding daar een hindernis bij was, maar zo heb ik dat ervaren. Ik vond dat zo jammer, want ik kon het gewoon niet vasthouden. We praatten er wel samen over, en dat waren dan hele mooie gesprekken.

In 2017 werd na een borstonderzoek gezegd dat het niet goed was. Ik was helemaal verbouwereerd, want mijn intuïtie zei me dat er niets aan de hand was. Tien jaar daarvoor had ik al tegen mijn man gezegd, ik word er bij borstonderzoek vast een keer uit gehaald, maar dat is niets. Dat waren wij vergeten en ik ging toch die molen in, werd geopereerd en hoewel ze niets hadden gevonden, moest ik wel nabehandeld worden. De huisarts zei, volgens mij hebben ze zich vergist, maar ze kunnen het alleen niet toegeven. Vanaf dat moment werd ik over mijn intuïtie toch wel wat onzeker. Kon ik nog wel op mijn intuïtie vertrouwen? Toen ben ik heel stevig gaan bidden en ik heb Jezus gevraagd, toon mij nu de weg die ik te gaan heb, want ik kan het nog niet goed vinden.

Er is nog het nodige op mijn pad gekomen waar ik veel aan gehad heb. Ik las het boek ‘Feierstunden’ van Samuel Surazal, dat kon ik makkelijker lezen dan de boeken van Jakob Lorber. Ook kreeg ik in dat jaar een droom waarin de Heer met mij aan de hand liep. Ik hoefde mij geen zorgen meer te maken, of het nu hier op aarde is of bij Hem in de hemel, in feite maakt dat niet uit, Hij maakte mij heel duidelijk, Ik ben er altijd. Ik had ook voorspellende dromen, bijvoorbeeld over nare situaties die echt gebeurden, daarover heb ik de Heer gevraagd die te stoppen, en toen is dat gestopt. Als iets te zwaar wordt, kun je het aan Hem geven. Er zijn in die tijd meerdere bijzondere dingen gebeurd. Ongelukjes waarbij ik gewond had kunnen raken, maar wat mij op wonderlijke wijze bespaard bleef. Ik begreep daardoor dat er iets anders van mij verwacht werd en ik ben lang stil geweest, vervolgens ben ik gestopt met het geven van yoga. Dan kreeg ik aangereikt om met mijn handen mensen te helpen.

Door het auto-ongeluk heb ik geen angst meer voor de dood en ik ben cursussen gaan volgen voor stervensbegeleiding. Daarna heb ik vier jaar bij stervende mensen gewaakt. In die vier jaar is mij veel getoond, heb ik gesprekken met mensen gehad, heb ik mensen bezocht, en ik voelde steeds dat ik daar niet alleen was.

Vanmorgen heb ik gebeden dat de Heer bij dit interview zou zijn en dat is Hij. Hoe bewuster ik dat doe, des te meer ervaar ik Zijn energie. Ik kreeg een keer een gedicht waarin heel troostrijk Zijn Liefde wordt weergegeven. De energie die ik mag doorgeven, is als balsem voor de ziel, een liefdevolle en troostrijke energie, maar of mensen er ook direct door geholpen worden, is niet aan mij! Vroeger dacht ik verantwoordelijk te zijn voor hulp aan mensen die verwachtten dat ik voor oplossingen zou zorgen. Nu zie ik heel duidelijk: ik hoef het niet op te lossen: Hij werkt door mij heen en dan zien we wat er komt. Dat geeft mij innerlijke rust, daar ben ik echt heel blij mee.

Lorbergroep
Ik zit in de Lorbergroep in Haaksbergen en in deze groep zitten mensen uit verschillende richtingen. onder hen zijn er die veel van Lorber hebben gelezen. Ik zal nooit zeggen dat ik het wel weet. Het is goed om respect voor elkaar te hebben, elkaar aan het woord te laten. Het is fijn om samen te zijn met mensen waarbij je die verbinding met God in Jezus Christus voelt. Dat is heel waardevol in deze tijd, omdat veel mensen zich in het algemeen niet meer zo gemakkelijk over hun geloof uitspreken. Van Johan Lammers kreeg ik een boekje met stukjes Hemels Brood, dat vind ik heel mooi. Af en toe neem ik er één mee, als een soort referentie voor die dag. Ik vind het heel troostrijk en ook niet zo moeilijk te verstaan.

Waar ik ook veel aan gehad heb, is Marie-Claire van der Bruggen. Haar heb ik al veel eerder ontmoet, zij heeft ook een bijna-doodervaring gehad. Toen ik haar voor het eerst zag, bij een cursus die zij voor het eerst gaf, en ik in haar ogen keek, kon ik alleen maar huilen. Ja, zei ze, dat is die herkenning dat we daar geweest zijn. Zij geeft o.a. cursussen in spirituele stervensbegeleiding en zij waakt ook zelf bij mensen. Door haar simpele taal geeft ze een enorme basisrust. Haar boeken kon mijn man ook lezen en dat heeft ons dichter bij elkaar gebracht.

Via Samuel mocht ik beseffen dat ik steeds weer in strijd heb gestaan tussen goed en kwaad, en dat de liefde altijd overwint. Daardoor wist ik, het klopt, zoals ik alles heb ervaren. Op zo’n moment krijg ik de beschermende mantel van liefde om mij heen, dat heb ik gevoeld.

Tot slot het gedicht dat aan mij gegeven is:

Al is er maar één…

Al is er maar één
die in je gelooft
die je sterkt
je vertrouwt
je omarmt
je verwarmt
je liefheeft
dan vang je
een glimp op
van de hemel.

Tsjêbbe

Het licht waar jij zo naar verlangt
Hangt onzichtbaar om je heen
Je kunt de schakelaar niet vinden
En voelt je hopeloos alleen

Alleen, verdoofd en onbegrepen
Door mensen die jouw pijn niet zien
God wil in jou het licht ontsteken
Jou vragen om op Hem te zien

Je hoeft Hem niets te vragen
Leg je hoofd maar zachtjes neer
Hij wil het samen met jou dragen
Keer op keer op keer!

Uit de gedichtenbundel ‘Compost’
Door Ineke Karman

Het is in november 5 jaar geleden dat onze zoon Patrick overleed. Daar wil ik nu voor LiefdeRijk over vertellen. Patrick was 30 jaar en woonde op zichzelf, hij was toen al geruime tijd ziek, hij had een hersentumor. Vol overtuiging bad ik elke dag tot God om genezing van onze zoon. Ik vertrouwde er helemaal op dat hij kon genezen. Een half jaar voor zijn overlijden was er een genezingsdienst in IJlst, geleid door Jan Zijlstra. Zelf ben ik diep gelovend in God, maar mijn man niet en Patrick geloofde ook niet in God. Ik wilde naar die genezingsdienst en ik vroeg aan Patrick, ga je met mij mee? Nee, antwoordde hij, ik geloof niet en dan zou ik alleen voor jou meegaan. Zelf wilde ik wel gaan. Drie dagen voor de genezingsdienst vroeg Patrick, mama, ga je nog naar die dienst? Ja, zei ik, en Patrick zei, dan wil ik met je meegaan.

We gingen samen naar de genezingsdienst en Jan Zijlstra vroeg, zijn er zieken in de zaal? Ik zei tegen Patrick, nu moet jij je vinger opsteken. Dat deed hij en hem werd gevraagd om naar voren te komen. Hij stond daar en Jan vroeg hem, wil jij Jezus aannemen als jouw geneesheer? En Patrick zei, ja. En wil jij God aannemen als je hemelse Vader? Ook daarop zei Patrick, ja. Daarna heeft Jan nog ongeveer 20 minuten met Patrick gesproken. In de auto, toen we terugreden, vroeg ik Patrick, is er nog iets gebeurd? Patrick antwoordde, ja. Ik vroeg hem, kun je mij dat vertellen? Patrick antwoordde, nee. Ik heb dat zo gelaten en heb verder niets gevraagd.

Een maand later kwam er een sneeuwwitte duif in zijn tuin, die heen en weer bleef hippen in zijn tuin. Patrick heeft de duif opgepakt en mee naar binnen genomen. Aan het eind van de dag heeft hij de duif weer buiten gelaten en de duif vloog gewoon weg. Patrick vertelde mij over de mooie witte duif en ik zei, ik weet het zeker, de Heilige Geest is bij jou. Daar lachte hij wat om. Begin juli moest Patrick naar het ziekenhuis voor een laatste gesprek, een eindgesprek. Ze konden niets meer voor hem doen. Normaal ging zijn vader met hem mee naar ziekenhuisafspraken, maar deze keer mocht ik mee. We stonden achter in de tuin, Patrick, Patricks vader, Patricks jongste broer en ik. En mijn man was boos, boos op mij omdat ik in God geloofde en mijn man, Patricks vader, zei tegen mij, niet over God praten, want daar zitten mensen helemaal niet op te wachten. De jongste broer vulde aan, doe maar niet, mam, want mensen vinden dat niet prettig. Ik zei, dat doe ik niet, ik gedraag mij netjes. Toen vroeg Patrick, waarom mag mam niet over God praten, daar is toch eigenlijk niks mis mee? Patrick was veranderd, het eindgesprek was geweest en hij had nog maar drie maanden.

Ik bleef bidden, want het kon altijd nog gebeuren dat wij hem mochten behouden en hij niet zou sterven. En ik was heel blij dat Patrick Jezus gevonden had, hij ging steeds met mij mee naar de kerk. De laatste weken kwam Patrick bij ons in huis. Ik ben zo blij dat hij voor zijn sterven Jezus nog heeft leren kennen, dat hij niet zonder Hem te kennen zou overlijden, dat hij voelde waar hij heen ging. En Ik voelde dat mijn gebed verhoord is. God verhoort een gebed, maar niet zoals jij je dat voorstelt. Dat ligt in Gods Hand. Patrick was een goed mens, hielp zijn medemensen, gaf mensen liefde, was vrolijk en vriendelijk. Bij zijn geboorte was er een stem die zei, wanneer er iets misgaat, is dat met hem. Bij de geboorte van ons jongste kind werd gezegd, dit kind is belangrijk voor jullie. En dat is het ook. Er zijn zoveel mooie dingen gebeurd, dat onze dochter zich nu meer interesseert voor het geloof en ook Patricks vader voelt nu dat God met ons werkt.

Antje uit Joure

Ik was met een lieve vriendin in gesprek over het belang van het innerlijke schouwen. Ik vertelde dat voor mij zelfbeschouwing veel waarde heeft. Dat ik mijn afdwalingen en mijn onvermogen onder ogen wil zien, omdat ik graag dichter bij Jezus wil komen en dichter bij mijn werkelijke zelf om tot volmaakte liefde te komen. Ik vertelde haar daarbij over het Hemels Brood 9302 wat ik recent gelezen had. Mijn vriendin had andere gedachten hierover. Zij zei, je hoeft niet zelf te zoeken, je hoeft alleen maar je hart te openen voor Zijn liefde. Je kunt bidden, kom met Uw volle licht in mij, ik open mijn hart voor Uw liefde. Als er dan nog wat verborgen is, laat hij het zien. Ik bleef desondanks toch het gevoel houden dat het belangrijk is om mijzelf zo af en toe innerlijk te onderzoeken. Ik herinnerde mij dat ik thuis een A4’tje had met teksten over het belang van zelfbeschouwing uit het Grote Johannes Evangelie (Jakob Lorber) en beloofde dit de volgende dag naar haar toe te sturen.

In het Grote Johannes Evangelie beveelt Jezus zelfonderzoek en zelfbeschouwing van harte aan. Op meerdere plaatsen wordt dat beschreven en benoemd. Jezus besteedde er met Zijn volgelingen de nodige tijd aan. Meer over innerlijke zelfbeschouwing staat bijvoorbeeld beschreven in het Grote Johannes Evangelie, deel 1, hoofdstuk 224. Daar staat o. a. het volgende:

[8] (DE HEER:) “Er is voor een mens niets heilzamer dan zo nu en dan zichzelf innerlijk te onderzoeken! Wie zichzelf en zijn krachten ontdekken wil, moet zich meermalen zelf onderzoeken en innerlijk bekijken.
Hoe dat te doen, legt Hij in dat hoofdstuk aan Zijn volgelingen als volgt uit:

[10] Rust en denk in stilte actief na over jullie doen en laten, over de jullie welbekende wil van God, en of je deze hebt opgevolgd tijdens de verschillende periodes van je leven. Op deze manier heb je je innerlijk onderzocht en daardoor bemoeilijk je het binnendringen van de satan in jezelf steeds meer. Want deze probeert met al zijn energie om de innerlijke zelfbeschouwing van de mens, door middel van allerlei nietszeggende begoochelingen te verhinderen.

Wat verder in dit hoofdstuk zegt de Heer:

[13] Jullie weten nu waaruit de innerlijke zelfbeschouwing bestaat. Doe daarom van nu tot aan de middag in stilte zo'n oefening en laat je intussen door geen uiterlijke gebeurtenis storen! Want de satan zal zeker niet nalaten om jullie af te leiden met het een of andere spektakel van buitenaf. Maar denk eraan dat Ik dat jullie vooruit heb gezegd, en keer dan weer vlug in je zelfbeschouwing terug!”

Ook in Het Grote Johannes Evangelie, deel 5, in hoofdstuk 125, legt de Heer uit hoe belangrijk innerlijke zelfbeschouwing is. Daar zegt Hij:

[2] Ga zorgvuldig bij jezelf na, of er niet nog sterke, wereldse, baatzuchtige gedachten jullie hart besluipen, of jullie hart, en daarom ook jullie ziel, niet af en toe bevangen is door hoogmoed, door een zekere te overdreven zuinigheid -een jongste zus van gierigheid-, eerzucht, neiging tot oordelen, graag gelijk willen hebben, neiging tot lichamelijke wellust, en door meer van dergelijke zaken! Zolang dit nog bij de een of de ander het geval is, zal hij de belofte, dat wil zeggen het volledig in vervulling gaan ervan, aan zichzelf nog niet meemaken.
[4] Het zal vaak voorkomen, dat menigeen er niet ver vanaf is het Godsrijk in zijn ziel ten volle te bezitten, en toch zal hij het niet in bezit nemen, omdat hij zichzelf te weinig onderzoekt en niet in de gaten heeft met wat voor aardse eigenschappen zijn ziel mogelijk nog behept is. Als hij zichzelf echter zorgvuldiger zou testen, zou hij spoedig ontdekken dat hij bijvoorbeeld nog zeer gevoelig is en nog gemakkelijk door een kleinigheidje beledigd kan worden”.

Een dag later vertelde ik aan een andere vriendin over de fijne ontmoeting die ik eerder met een vriendin had en over ons gesprek over innerlijke zelfbeschouwing. De vriendin waar ik nu mee sprak vertelde dat zij die dag via Marktplaats een stapel tweedehands boeken had gekocht van o.a. Jakob Lorber. En ’s avonds, voor het slapengaan, pakte zij zomaar een boekje dat ze nog niet kende, de titel was: ‘Heilige Zwiesprache’. Vertaald in het Nederlands is dat ‘Heilige samenspraak’, of ‘Heilige tweespraak’. Zij sloeg het boek op een willekeurige pagina open en las daar, ‘Selbstbeschaung’, in het Nederlands vertaald, ‘Zelfbeschouwing’. Zij las het eerste stukje tekst en, in het Nederlands vertaald, begon dit met de zin: ‘Niets is heilzamer voor de mens dan zelfbeschouwing, af en toe. Wie zichzelf en zijn kracht wil onderzoeken, die moet vaker zichzelf onderzoeken en innerlijk schouwen’. Voor meer hierover werd verwezen naar het GJE 1, 224, 8-13 en naar de Bijbel, 1 Kor. 11, 28 ; Gal. 6, 1 en 4 ; 1 Tim. 4, 16.

Ik vond het zo prachtig, dit was geen toeval. Het was precies dezelfde tekst uit het GJE die ik de dag ervoor naar mijn vriendin had gestuurd. Het voelde als een prachtige bevestiging van onze lieve Heer voor ons allebei! Dank U lieve Jezus!

Mieke

Iemand had een droom. Wellicht een profetische droom. In die droom werd getoond hoe het kwade eraan werkt om de mens te verblinden voor het licht van de waarheid.

Satan is in die droom in vergadering met zijn medewerkers in het kwaad. Hij zegt tegen hen, laat mensen vooral doen wat ze willen, maar voorkom dat ze gaan bidden en voorkom helemaal dat ze innerlijk in contact komen met Jezus. Want in contact met Hem verliezen wij onze kracht. De medewerkers in het kwaad mopperden wat onder elkaar, en vroegen dan, hoe gaan wij dat voor elkaar krijgen?

Satan antwoordt, houd ze bezig, versterk hun verlangens en zorg ervoor dat ze veel werk te doen hebben, maakt niet uit wat voor werk, desnoods voor de kerk, en maak dat werk belangrijk voor ze. Geef ze veel te lezen, maar weerhoud ze ervan de Bijbel te lezen. Neem hun tijd in beslag met allerlei onzin. Laat ze vooral tv kijken, programma’s met veel reclames over dure spullen, zoals auto’s, machines, alles wat voor hen aantrekkelijk is, maak het mooier dan het is en versterk daarmee hun verlangens om het te willen hebben.

Geef ze redenen om met elkaar ruzie te maken, versterk die ruzie met argumenten, maak ze vooral blind voor de waarheid. Houd ze bezig, geef ze allerlei problemen om met hun verstand op te lossen. Zorg dat zij er niet aan toekomen om te bemerken wat voor hen eigenlijk van belang is. Zorg ervoor dat ze geen tijd krijgen om aandacht te geven aan het licht van waarheid in hen, houd ze blind.

Toen de droom voorbij was, overdacht die mens de droom. Hij realiseerde zich dat hij een drukke baan had, veel vergaderingen had die hij moest voorbereiden, veel contacten moest onderhouden voor zijn werk en ook overwerkte. Daarnaast had hij een leidinggevende rol bij zijn sport en moest hij ook zijn kinderen naar allerlei evenementen brengen. Tot slot was hij ook nog met een studie bezig. Het enige moment met een beetje rust was tijdens het tv kijken. En inderdaad, hij kwam niet werkelijk aan rust toe, en zijn leven ging ongemerkt voorbij, zonder daarbij stil te staan. Hij was blind geworden voor het licht van Jezus in hem.

En of het zo moest zijn, hij kreeg een klein ongeluk, waardoor hij een paar weken totale rust moest nemen. Die tijd nam hij om zijn leven te overzien, om in Gods Woord te lezen, en innerlijk voelde hij de verbinding met Jezus terugkomen in zijn hart, zoals dat in zijn jongere jaren was. En hij besefte dat hij dat niet meer kwijt wilde, dat contact met Jezus, met Zijn liefde en Zijn zachtmoedigheid, wat hij innerlijk nu weer voelde. Hij realiseerde zich hoe hij ongemerkt, langzaam maar zeker, in de netten van Satan verstrikt was geraakt, en dat wilde hij niet meer. Hij nam zich voor een drastische verandering in zijn haastige leven aan te brengen, en tijd te nemen voor datgene waar het in het leven werkelijk om gaat.

Deze mens bracht zijn voornemens in de praktijk, hij zorgde ervoor dat hij dagelijks in contact was met Jezus in zijn hart, en zijn zicht op zijn ware leven werd elke dag een beetje duidelijker en zijn liefde voor Jezus groeide. Hij sprak erover met zijn partner en zijn kinderen en zorgde ervoor dat hij steeds het licht van de liefde van Jezus in zijn hart bleef zien. Zo werd hij niet alleen gelukkiger, maar ook de mensen om hem heen veranderden ten goede.

Kijk eens bij jezelf, hoe het met jou gesteld is. Besef dat je een beperkte tijd op de aarde gegeven is, en dat het aan jou is, aan wie jij je tijd en interesse geeft.

Aangereikt door Ingrid

Wonderen zijn de wereld niet uit. Een wonder is het bijvoorbeeld wanneer je in een situatie niet meer weet hoe tot een oplossing te komen, en er juist als je denkt, hoe moet dit verder, dit gaat helemaal mis, op een wonderbaarlijke manier zomaar een oplossing is. Overal hebben mensen wel eens iets wonderlijks meegemaakt, iets gezien wat eigenlijk niet mogelijk is. Of mensen wel of niet in een Schepper geloven, iedereen maakt wel eens iets mee op een manier die we, met onze aardse, wereldse kennis, niet voor mogelijk houden. Dat ervaren wij dan als een wonder, terwijl het in werkelijkheid de werking van de pure liefde van God in Jezus Christus is.

God, de ware Liefde in Jezus Christus, heeft ons lief en uit die liefde leert Hij ons hoe die ware liefde zelf te zijn. De Here Jezus leert ons dat Hij uit die ware liefde ieder mens tot hemelse gelukzaligheid wil brengen. En dan te bedenken dat er maar zo weinig mensen Zijn liefde aannemen en kiezen daarnaar te handelen, dát is eigenlijk verwonderlijk. Want ieder mens zoekt ernaar gelukkig te zijn, en juist met die liefde kan ieder mens gelukkig zijn. Wat is er mooier dan de liefde, de ware liefde te zien en te voelen. Wat is mooier dan die ware liefde tussen mensen te zien, want dat is dan de zichtbaar geworden liefde van onze hemelse Vader.

Als mensen met elkaar in strijd zijn, zien we het liefst dat zij zich met elkaar verzoenen en in liefde vrede met elkaar sluiten. Wat is vreugdevoller dan te zien dat de harmonie hersteld wordt tussen mensen en hoe wonderlijk mooi en gelukkig en blij makend is het om de liefde als levensbasis te zien bij mensen! Maar er gebeurt om ons heen zoveel wat niet zo fraai is, terwijl het in liefde met elkaar omgaan, in vrede met elkaar samenleven, eigenlijk het dagelijkse leven zou moeten zijn. Leven is het wonder, liefde zijn is het wonder, een onbegrijpelijke gebeurtenis is niet het wonder, maar ons werkelijke leven! Dat er in het handelen van veel mensen nog zo weinig liefde is, en mensen elkaar pijn en verdriet doen, dat we elkaar kwetsen, dát is juist wonderlijk. Door alle afdwalingen van mensen worden de ware levenstekens, die onze Schepper ons geeft, op allerlei momenten in ons leven, als wonderen ervaren en wordt niet gezien dat die wonderen Gods signalen zijn, om ons tot ons ware leven terug te brengen.

Is het niet juist verwonderlijk dat wij leven naar aangeleerd gedrag, gemoduleerd door een wetgeving die eigenlijk niet veel meer te maken heeft met de oorspronkelijke wetgeving van onze Schepper, onze hemelse Vader. Die oorspronkelijke wetgeving heeft Hij ons gegeven uit liefde, als richtlijn voor ons om naar te leven, zolang we nog niet uit onszelf de volmaakte, belangeloze liefde leven. Zijn liefde is sterker dan wat dan ook, en wij zijn zwak. Wij verwonderen ons over dingen die we meemaken en zonderling zijn, niet te verklaren zijn en waarvan het lijkt dat ze zomaar gebeuren.

In ‘De Huishouding van God’, van Jakob Lorber, deel 1, hoofdstuk 152 vers 4 t/m 6 en 10 t/m 11 zegt de tweede Abedam het volgende over wonderen:

4. Jullie zijn verbaasd over het licht maken, - ik daarentegen helemaal niet; want als men zich over alles zou willen verwonderen wat de oneindige macht, kracht en hoogste wijsheid van de Heer allemaal in staat is voort te brengen en uiterst gemakkelijk kan bewerkstelligen, waarlijk, dan kon men zijn leven wel doorbrengen in een staat van verwondering en opperste verbazing!
5. Is dan niet iedere klop van ons hart een even groot wonder – maar wie zal zich daar voortdurend over verbazen?!
6. Of dat wij kunnen zien, horen, ruiken, proeven, voelen, ons naar willekeur bewegen, staan, gaan, lopen, springen, voorts liggen, slapen, dromen, denken, liefhebben, begrijpelijk spreken, eten, drinken, ontlasten, ja in de liefde de aan ons gelijken verwekken en kort en goed alles wat wij dan met onze zintuigen waarnemen, zeg mij, zijn dat niet louter onbegrijpelijke wonderen?!

Wat verderop zegt hij:

10. Waarlijk, wanneer men de zaak in het juiste licht beschouwt, moet de mens zich of altijd verwonderen, of hij moet zich helemaal niet verwonderen! Want wanneer ik mij over een daad van de Heer verwonder en over een andere weer helemaal niet, ben ik dan niet of een taxateur van de kwaliteit van Gods werken, waarvan niet één minder in zijn soort is dan de andere, of moet ik minstens nog honderdmaal dommer zijn dan ik van nature ben, als ik niet op het eerste gezicht in zou kunnen zien dat God in elk van zijn werken ondoorgrondelijk, onbevattelijk en oneindig is! Erken ik dat echter, waarom moet ik er dan vervolgens van opkijken als de almachtige, hoogst wijze God zulke werken voortbrengt die in ieder ook maar mogelijk denkbaar opzicht aan Zijn oneindige volkomenheid moeten beantwoorden?!
11. Ja, indien iemand in staat zou zijn met één woord vanuit niets anders dan de menselijke zwakheid een met sterren bedekte hemel tevoorschijn te roepen, waarlijk, daarover zou ik mij hogelijk kunnen verbazen; maar omdat alleen Gods kracht tot zoiets in staat is, verbaas ik mij daarover weer in het geheel niet!

Gebeurtenissen die voor ons nog opmerkelijk zijn, die ons verwonderen, die onze aandacht trekken, tonen ons in werkelijkheid de liefde van God, waarmee Hij ons roept nader te komen, omdat wij nog in een zekere mate aan materie vastzitten. Maar als we eerlijk naar ons leven kijken, kunnen wij zien dat ons leven één groot wonder is. Alles wat leeft en groeit op de aarde is er niet zomaar, alleen doorzien wij het nog niet ten volle. Het grote wonder dat ons leven in alle werkelijkheid is, is dit: ‘De eeuwig oneindig grote Liefdekracht van God, onze Schepper, voor ons kleine mensen.’

Genomen uit de lezing ‘De wonderen zijn de wereld nog niet uit!’, gehouden op 12 maart 2005.
Ingrid

Gezond oud worden en jong blijven is trendy. Het blijkt dat veel mensen heel graag oud willen worden en fit blijven. Ze trainen veel, volgen fitness programma’s, houden zich aan een dieet, want met een sterk en gezond lichaam hopen ze heel oud te worden. Maar desondanks veroudert hun lichaam. Geleidelijk aan gaat alles wat minder, de spieren worden zwakker en de huid slapper ondanks allerlei pogingen om het verouderingsproces te stoppen. Zowel lichamelijk als mentaal gaat alles achteruit en ook het vergeten gaat steeds beter.

Technologische aanpak

Een techmiljonair pakt het probleem van ouder worden heel grondig aan, schrijft Hieke Huistra in de Trouw van zaterdag 27 juni. Deze man heeft maar liefst 30 wetenschappers in dienst die precies uitzoeken en bepalen wat de toestand van zijn lichaam is. Zij adviseren hem ’s morgens vroeg om half vijf op te staan en hij moet direct met sporten beginnen. Twintig uur per dag vasten en als hij iets eet, dan is dat precies uitgezocht door zijn adviseurs. Daarnaast gebruikt hij nog lichttherapie, 150 biomarkers en andere methoden om zijn lichaam zo fit en gezond mogelijk te houden. Het resultaat? Volgens hun wetenschappelijke berekeningen wordt hij elk jaar maar acht (8) maanden ouder. Met andere woorden, als de gemiddelde man 82 jaar oud wordt, zal hij naar verwachting 123 jaar oud kunnen worden. Maar wie wil en kan zó leven?

Liefdevolle aanpak

Er is een veel fijnere en goedkopere manier om heel gezond oud te worden. Volg de tien levensadviezen van God, leef die daadwerkelijk. Er is een nog eenvoudiger manier dan de aloude tien geboden. Leef volgens de twee geboden van de liefde, die Jezus de mensheid heeft gegeven. Laat alle mensen gedurende twee generaties zo gaan leven.
Als iedereen dit serieus en uit liefde voor elkaar zou doen, zullen alle mensen gezond en fit zijn en heel oud worden. Bovendien is dan heel de natuur óók in harmonie. Er zijn geen extreme stormen en orkanen meer, geen vreselijke natuurrampen, geen verwoestende epidemieën, niemand is meer ziek, niets van dat alles. Iedereen is blij en leeft het leven zoals God het heeft bedoeld.

Hans

Hoe ik de werken van Jakob Lorber leerde kennen en nadien
in België contactpersoon werd voor de Jakob Lorber Stichting.

Eind jaren 80 kwam ik voor het eerst in contact met de boeken van Jakob Lorber.

Mijn vrouw en ik gingen regelmatig naar een kleine kruidenierswinkel met biologische producten in Houtvenne in België. Het was een beetje raar, maar er stond daar ook een kast met allerlei spirituele boeken die je net zoals in een bibliotheek kon uitlenen. Terwijl mijn vrouw inkopen deed, struinde ik wat rond en kwam bij die kast terecht. Ik snuffelde ongeïnteresseerd in de boeken en mijn oog viel op een boek van Jakob Lorber, ik denk dat het ‘Woorden van Jezus’ was. Bij mijn weten stonden de woorden van Jezus in de Bijbel, en niet in een klein boekje. Ik sloeg het open en las enkele citaten. Ik stond aan de grond genageld, alsof ik de ontdekking van de eeuw gedaan had. En dat was eigenlijk wel zo. En dan was het alsof ik omhoog, de lucht in gezogen werd, zoals met een drone, en ik de wereld onder mij zag. Een gedachte kwam helder bij me binnen, dit zal je uw hele leven niet meer loslaten. Natuurlijk nam ik het boekje mee en verslond het. Ik was in die tijd zoekende, vooral omdat ik een hele moeilijke tijd meemaakte op de school waar ik les gaf.

Ik ga even vertellen in welke zin het een moeilijke tijd voor me was, zodat je beter kunt begrijpen waarom ik zoekende was. Ik ben heel katholiek opgevoed, maar ik werd op die school geconfronteerd met praktijken die echt niet door de beugel konden. En wat het ergste was, de inrichtende macht van die school, een katholieke school notabene, met aan het hoofd de dorpspastoor, speelde dat vuile spel mee. Dat duurde verschillende jaren. Ik houd het hier beknopt, maar na verloop van tijd deed ik mijn verhaal bij alle topmensen, religieuzen, van het Katholiek Onderwijs in Vlaanderen, beginnende bij de inspecteur godsdienst, dan de hoofdinspecteur godsdienst en tenslotte bij de vicaris generaal, de absolute topfiguur. Maar ik ving overal bot en werd niet geloofd. Erger nog, ik moest me gedeisd houden en mocht vooral niets naar de buitenwereld brengen. Dat gebeurde toch, omdat er nog andere mensen slachtoffer waren van die situatie. Ik bewaar nog een paginagroot artikel dat in ‘De Morgen’ verscheen, één van de belangrijkste kranten in België. Mijn geloof wankelde. Wat ik meemaakte, strookte volstrekt niet met de waarden die ik van huis uit had meegekregen. Ik ging eronder door en verzeilde in een burn-out of depressie. Maar ik bleef zoeken. Mijn vertrouwen in de kerk was totaal weg, maar God was niet weg uit mijn wezen.

Goed, nu terug naar mijn verhaal. Ik wilde meer weten over Jakob Lorber en meer boeken lezen. Van nature was ik echter totaal geen lezer, maar dat trok me zo aan dat ik koste wat kost meer wilde weten. In bibliotheken waren toen geen boeken van Lorber, trouwens nu nog steeds bijna geen, en internet bestond nog niet. Gelukkig stond er in dat boekje de naam van Jan Eis Bos en zijn telefoonnummer. Dus belde ik hem en vroeg om bij hem te mogen komen. Dat was een paar uur rijden met de auto, maar dat deerde me niet. We maakten een afspraak en op een warme zomerdag kwam ik bij Jan Eis en Vera Bos in Warnsveld aan. Ze hadden een prachtige bloementuin en waren er aan het werk. Toen gebeurde er iets wonderlijks, tenminste dat vind ik toch. Ik stapte naar Jan Eis toe en stak mijn hand uit om hem te begroeten. Op het moment dat ik hem de hand reikte, kwam een prachtige grote vlinder pal op mijn voorhoofd zitten. Wij beiden wisten niet wat te zeggen. Wat een toeval? Maar voor Jan Eis betekende dit veel meer dan voor mij. Ik wist niet dat Jan Eis iemand zocht in België om de boeken van Jakob Lorber naar Belgische lezers te verzenden. Dat scheelde heel wat bij de verzending. Voor hem was die vlinder een ‘teken’ van boven dat ik de man was aan wie hij dat kon vragen. En zoals iedereen weet, ik heb dit graag aanvaard.

Paul Arnauts

De Enige ware Liefde is de liefde zoals de Here Jezus die beschreven heeft en opgeschreven is in de Bijbel. Ieder mens heeft die liefde in zich, want ons leven is Die Liefde. In alle mensen is Jezus Christus de levende Liefde in ons. Niet alle mensen geloven in een liefdevolle God, in Jezus Christus, de ware Liefde, veelal omdat liefde niet te zien is en als zodanig wetenschappelijk niet te bewijzen is.

Evengoed is er iemand geweest die daar anders over is gaan denken. Dat is Albert Einstein. Bekend om zijn de wetenschap verbluffende ontdekkingen op natuurkundig gebied. Hij leefde van 1879 tot 1955 en één van zijn grootste ontdekkingen was de relativiteitstheorie, hij stelde vast dat tijd en ruimte geen absolute grootheden zijn.

De heer Einstein schreef een groot aantal brieven. Zijn dochter Lieserl heeft het beheer over de brieven van haar vader gekregen. Zij had daarbij de opdracht om de inhoud ervan niet eerder openbaar te maken dan twee decennia na zijn dood. Eind 1980 schonk zij 1400 brieven, geschreven door Einstein, aan de Hebreeuwse Universiteit. Hieronder één van de brieven die Albert Einstein aan Lieserl schreef:

‘Toen ik de relativiteitstheorie voorstelde, begrepen maar weinig mensen mij, en wat ik nu ga onthullen aan de mensheid zal ook botsen met de misverstanden en vooroordelen die de wereld beheersen. Ik vraag je de brieven zo lang mogelijk te bewaken, jaren, decennia, totdat de maatschappij klaar is om te accepteren wat ik hieronder uitleg.

Er is een extreem intense kracht waar de wetenschap tot nu toe nog geen verklaring voor heeft. Het is een kracht die alles regeert, achter elk fenomeen in het universum schuilt, én het is een kracht die nog niet door ons is geïdentificeerd. Deze universele kracht is de LIEFDE.

Toen wetenschappers naar een verklaring voor het universum zochten, vergaten ze de allersterkste onzichtbare kracht. Liefde is een licht dat eenieder verlicht die liefde geeft of ontvangt. Liefde is zwaartekracht, want liefde creëert aantrekkingskracht tussen mensen. Liefde is kracht, want het verveelvoudigt het beste in de mens en de liefde zorgt ervoor dat de mensheid niet verdoofd raakt door zijn blinde zelfzuchtigheid. Liefde openbaart en onthult. We leven en sterven voor de liefde. Liefde is God en God is liefde. Deze kracht verklaart alles en geeft betekenis aan het leven. Het is de variabele die we te lang hebben genegeerd, misschien omdat we bang zijn dat het de enige kracht in het universum is die we niet aan kunnen sturen.

Om liefde zichtbaar te maken, maakte ik een simpele vervanging van mijn bekendste formule. Als we in plaats van E = MC² accepteren dat de energie om de wereld te helen, verkregen kan worden door liefde, vermenigvuldigd met de lichtsnelheid in kwadraat, dan komen we tot de conclusie dat liefde de sterkste kracht is die er bestaat, omdat liefde geen grenzen kent.

Nadat het de mensheid keer op keer niet lukte om andere krachten in het universum te controleren, is het nu van essentieel belang dat we ons bekendmaken met een andere soort energie. Als we willen dat onze soort overleeft, als we de betekenis van het leven willen vinden, als we de wereld en elk levend wezen op de aarde willen redden, is liefde het enig juiste antwoord. Misschien zijn we niet in staat een letterlijke liefdesbom te maken, een apparaat, krachtig genoeg om alle haat, egoïsme en hebzucht te vernietigen. Maar, iedereen draagt een kleine maar krachtige liefdesgenerator bij zich waarvan de energie hunkert naar vrijlating.

Wanneer we leren deze energie te geven en te ontvangen, lieve Lieserl, weten we pas echt dat liefde alles overwint. Dat de liefde in staat is om van alles te overstijgen. Want liefde is de kern van het leven.
Ik betreur het ten zeerste dat ik niet heb kunnen uitdrukken wat er in mijn hart zit. Mijn hart dat al mijn hele leven stilletjes klopt voor jou. Misschien is het te laat om mijn excuses aan te bieden, maar aangezien tijd relatief is, moet ik je vertellen dat ik van je houd. Dankzij jou heb ik het ultieme antwoord gevonden!

Je vader, Albert Einstein’

Een bijzondere vaststelling voor een wetenschapper als Albert Einstein. Of de maatschappij er nu ontvankelijk voor is, dat valt te betwijfelen. Wij, en veel mensen met ons, hebben, zonder wetenschappelijk bewijs, die kracht van liefde in ons hart gevonden. Wij hebben in ons hart Jezus mogen ontmoeten in Zijn licht van liefde, de ware werkelijke Liefde, Die onvoorwaardelijk en onbaatzuchtig is. Van de Here Jezus in ons hart mogen wij leren hoe wij Zijn liefde zelf kunnen zijn.

Hoe mooi zou het zijn als alle mensen dit zouden gaan beseffen, en als wetenschappers, voorbij hun wetenschappelijke onderzoeken, en voorbij hun technische formules, zelf ook in hun hart tot de ware Bron van die kracht van liefde zouden komen!

Ingrid

Ik zal je naam veranderen.
Je wordt niet meer genoemd:
gewond, verstoten, eenzaam of bang

Ik zal je naam veranderen.
Je nieuwe naam zal zijn:
vertrouwen, vreugde, overwinnaar,
trouw, vriend van God,
iemand die Mijn aangezicht zoekt.

Deze tekst is de Nederlandse vertaling van het lied ‘I Will Change Your Name’ van de Engelse christelijke band Eden’s Bridge.
Het nummer is gebaseerd op Bijbelteksten uit Jesaja 62:2-5, waarin God belooft Zijn volk een nieuwe naam en een nieuwe identiteit te geven en beschrijft een transformatie van een staat van pijn en afwijzing naar een leven vol hoop, vreugde en verbondenheid met God.
Die transformatie kunnen ook wij, mensen van nu, doormaken en dat wens ik toe aan allen die het nodig hebben.

Bertie

Ik spreek de taal van harmonie en liefde

Sommigen van ons spreken verschillende talen en zijn dus veeltalig. Iedereen is echter tweetalig, omdat wij allemaal naast onze moedertaal nog een andere taal spreken. Het is de taal van het hart - een taal van God - die geen barrières kent.

Geen hoorbare woorden zijn nodig, want dit is een taal van liefdevolle gebaren, zoals een glimlach, een bemoedigend klopje op de schouder, een vriendelijk wuiven.
Al deze gebaren spreken luider dan woorden omdat dit een taal is die iedereen verstaat. De ‘woorden’ vanuit ons hart spreken boekdelen tegen de wereld om ons heen.

Dit gevoel van geluk en harmonie kan snel worden verspreid, de ene glimlach na de andere, als we er allemaal aan meewerken. Het is aan ons om onze universele taal van het hart om te zetten in de daad.

Laat alles bij u in liefde toegaan.
1 Korintiërs 16 : 14

Genomen uit 'Dagelijks Woord', nieuwsbrief van de Stichting Unity Nederland.
Uitgegeven in februari 1996,
aangereikt door Bertie

Hoe bent u op het idee gekomen om mensen te maken?

Sebastiaan, 12 jaar

Uit: Hoe ziet de hemel eruit, God?
Nog meer kinderbriefjes aan God
Adelheid Utters-Adam

In Mij, in Mijn eeuwig oneindig zuiver Goddelijk volkomen zuivere licht is de grootste gelukzaligheid van wat Mijn eeuwig ware onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige levende liefde is. En in Mij kwam de gedachte om Mijn gelukzaligheid te delen met uit Mij voortkomende levende wezens en hen in hun vrijheid de bewustheid te bestaan te geven, om Mijn gelukzaligheid zelf te kunnen ervaren en gelijk Mij, maar niet Mij, te zijn. Uit die gedachte schiep Ik hemel en aarde met alles erop en eromheen en toen alles ervoor gereed was, schiep Ik de mens. En de mens is de kroon op Mijn Schepping.

Toen Ik hemel en aarde schiep voor het verblijf van de mens op de aarde was dat niet voor Mij en niet voor ieder mens persoonlijk, maar voor elkaar, voor Mij en alle mensen tezamen. Ik heb de mens geschapen opdat hij Mijn eeuwig ware gelukzalig levende liefde, in het eigen besef te bestaan zou kunnen gaan ervaren en deze gelukzaligheid met Mij en zijn medemensen zou delen. Maar de mens denkt het leven zelf te zijn, gaat ermee om als zijn eigendom, terwijl dat zo niet bedoeld is. Door de gedachte dat hij zelf leeft, handelt hij niet naar de liefde die hij van oorsprong uit Mij is en ervaart hij niet welk een oneindig eeuwig gelukzalig leven hij in zich heeft en persoonlijk, zelf bedoeld is te zijn, niet voor zichzelf, maar voor zijn medemensen. Ieder mens is op aarde voor zijn medemensen, om hen lief te hebben zoals Mijn liefde onvoorwaardelijk, en volkomen onbaatzuchtig is, en om met Mij en elkaar de ware gelukzaligheid van levende liefde te zijn en ten diepste te ervaren.

Er voor je medemensen zijn, je medemensen in alle waarheid liefhebben, begint bij Mij, begint bij Mij onvoorwaardelijk en onbaatzuchtig liefhebben, want dat is de ware stroom van werkelijk leven en er is geen ander leven dan Mijn leven. Lieve mensen, om werkelijk te leven, is het voor ieder mens nodig om te zijn zoals Ik Ben, zonder Mij te zijn. Mij liefhebben is Mijn waarheid van levende liefde aannemen en zelf zijn. Niet omdat Ik dat voor Mijzelf wil of nodig heb, want Ik ben onveranderlijk eeuwig Dezelfde. Mijn levende liefde geef Ik alle mensen onvoorwaardelijk en onbaatzuchtig, het gaat daarbij om alle mensen, want jullie leven wel met het eigen besef te bestaan, maar met elkaar zijn jullie allemaal samen één groot mens. En hoe de ene mens denkt en doet of laat, hoe ieder mens handelt, heeft een werking op alle mensen omdat jullie tezamen één mens uit Mij zijn.

Zie, toen de aarde gereed was voor de mens om er te leven, schiep Ik de eerste mens, en de eerste mens week af van zijn werkelijke leven uit Mij, van Mijn waarheid en Mijn liefde. Daarop gaf Ik de eerste mens de opdracht talrijk te worden. En hij is talrijk geworden en jullie mensen zijn allemaal deel van die eerste mens en van zijn afdwaling. Om de mens te redden van een eeuwig verlies van zijn werkelijke leven, van zijn vrijheid en de bewustheid van te bestaan, is Mijn licht, Mijn liefde in de mens Jezus Christus op aarde gekomen. Hij heeft de waarheid en Mijn ware eeuwig onvoorwaardelijke, volkomen onbaatzuchtige liefde volgehouden, zo is Mijn liefde de kern van de grote Mens geworden. En jullie mensen zijn deel van die Ene Mens, het Licht van Mijn liefde, Jezus Christus. En met de uitstorting van de Heilige Geest Ben Ik in het hart van alle mensen gekomen. Mijn levende liefde is de Mens Jezus Christus, en daar zijn alle mensen deel van. Begrijp nu hoe jullie in Mij verbonden zijn voor eeuwig en gered zijn van alle afdwalingen, wanneer je Mij in Mijn waarheid en liefde in je hart met liefde voor Mijn liefde volgt.

Het gaat niet om Mij, het gaat niet om jou, het gaat om jullie allemaal, om alle mensen tot die Ene Mens, die jullie allemaal tezamen zijn, ieder persoonlijk en toch tezamen, voor altijd tot Mijn eeuwig ware gelukzalige leven te brengen en dat met elkaar in waarheid en liefde voor altijd te delen.

een heleboel mensen denken dat zij de baas zijn, maar in ’t echt bent U dat.

Wim, 11 jaar

Uit: Hoe ziet de hemel eruit, God?
Nog meer kinderbriefjes aan God
Adelheid Utters-Adam