Er zijn, voordat Ik, Jezus Christus, op de aarde kwam, veel profeten, leraren en meesters op de aarde geweest, allemaal getuigend van één ware God, Die alles gemaakt heeft, Die de aarde met alles erop en eromheen geschapen heeft en als kroon op de schepping de mens naar Zijn beeld en gelijkenis geschapen heeft, in de vrijheid om zichzelf en zijn Schepper te leren kennen in het eigen besef te bestaan. Er zijn aardsvaders geweest, Abraham, Izaäk en Jacob, getuigend van Gods goedheid en liefde, en er is Mozes geweest die Gods Woord kreeg, waarin het ware eeuwige leven in Zijn ordening beschreven staat, om aan de mens te verkondigen, om de mens te helpen zijn leven in de waarheid van zijn, uit God te begrijpen en te leven zoals het bedoeld is, waarheid, onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige, barmhartige liefde, voor God en voor elkaar.

Maar hoeveel profeten, leermeesters en dergelijke God ook wekte om de mens bij te staan en tot de waarheid van zijn leven te brengen, de mens bleef in zonden vervallen. En God besloot Zijn Zoon, Jezus Christus, Die Ik Ben, naar de aarde te sturen, om daar als mens geboren te worden en op te groeien zoals ieder mens op aarde opgroeit. En Hij gaf Zijn Zoon daarbij een bijzondere taak, die door geen mens voor of na Hem ooit volbracht is. En het was niet alleen Zijn taak om het Woord van God aan de mensen te openbaren en uit te leggen, om de mens het ware leven ten diepste te leren kennen, de ware liefde te leren zijn, maar het was ook Zijn taak om elke verleiding tot het tegenovergestelde van waarheid, van onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige liefde ten volle te weerstaan. En Ik, Jezus Christus, eenvoudig mens op aarde, Zoon van God, voldeed daar als mens aan.

Evengoed werd Ik onschuldig veroordeeld en aan het kruis genageld en aan het kruis hangend ben Ik gestorven. En dan gebeurt dat wat er voor en na Mijn verblijf op aarde niet meer voorgekomen is, drie dagen na Mijn dood kwam Ik, Jezus Christus, levend, zichtbaar en tastbaar terug op aarde. Vervolgens werd Ik opgenomen in de Eenheid met God, Mijn Vader. En in die Eenheid kreeg Ik alle Goddelijke macht, want de Vader en de Zoon zijn Eén en Dezelfde. En dat, lieve mensen, is het grote en heel belangrijke verschil tussen Mij, Jezus Christus, en alle profeten en leermeesters die er zijn of nog komen. Door Mijn dood en opstanding uit de dood heb Ik alle mensen gered van de eeuwige dood, Ik Ben het zuivere Leven.

Weet daarbij dit, want dat is het allerbelangrijkste, Ik ben voor alle mensen de Enige ware Weg ten Leven. Met de uitstorting van de Heilige Geest kwam Ik innerlijk, in het hart van alle mensen en alleen door Mij in het hart in waarheid en liefde te volgen, kan ieder mens voor altijd tot het ware, eeuwig gelukzalige leven komen. Vind Mij in je hart, bemerk Mijn ingevingen die waarheid en liefde zijn, volg die vrijwillig op en leef werkelijk.

Indien jullie de weg willen vinden
in al de verwarring van de dagen die komen ...
Indien jullie de persoonlijke levenstaak willen kennen
die jullie in deze transformatie is toebedeeld .
zoek dagelijks in stilte het contact met Mij.
Herstel diep in jullie zelf
de persoonlijke communicatie tussen jullie hart en de hemel.
Dit moet jullie eerste en centrale streven zijn,
voor wat dan ook en hoe belangrijk ook de schijn.
Jullie kennen alleen enkele uiterlijke facetten,
nooit de totaliteit van een gebeuren.
lk alleen ken alle omstandigheden,
zowel in breedte als in diepte.
lk alleen ken de geheime bedoelingen van jullie leven.
lk alleen geef met de opdracht ook de kracht.
Geef daarom jullie kleine wil in alles over,
Mijn grote Wil is zeker.

Indien jullie doeltreffend willen beminnen,
in waarheid voor jullie broeders en zusters een hulp willen zijn,
stop dan het jagen her en der,
het rondhollen in veelheid van activiteiten,
die eerder als doel hebben jullie ik te strelen
en de gapende leegte in jullie zelf te verdoezelen.
Herstel eerst de brug tussen jullie hart en Mijn hart,
en vindt vrede!
Niemand kan op zichzelf de wonden helen,
die mensen dragen uit een ver verleden.
Niemand kan op zichzelf tot de diepste wortels raken,
die steeds bij ieder in Mijn eigen zijn ontspringen.
En elke liefde in het kleine hart
is hol en leeg en zonder kracht,
als zij niet rechtstreeks stroomt uit 't grote Hart.

Wie blij wil leven,
voor zichzelf en anderen blijheid zijn,
zoekt eerst de levensbron,
ruimt in zichzelf wat 't onbelemmerd stromen hindert,
en gaat dan vrij en onbezorgd de weg
die wordt getoond,
al strookt die niet met 't menselijk verstand,
al roept het onbegrip bij wie zeer dierbaar zijn.
Uit Mij stroomt licht en liefde samen,
en ongekende vreugde vloeit uit beiden.

Pieter van Acoleyen

Weer een nieuwe dag breekt aan
die ik graag met U wil gaan...
leidt U mij bij de stappen die ik zet
elk moment... verbonden in gebed...
ik richt mijn voeten op Uw pad
zo raak ik nimmer afgemat
geef mijn zwakte van Uw sterke kracht
want mijn eigen zelf, dat heeft nog te veel macht...
dat mijn oog door dat van U zal zien
en mijn oor Uw zachte stem steeds hoort
dat mijn mond slechts Waarheid spreekt
en in mijn hart de Liefde nooit ontbreekt

Geef mij Uw zegen voor vandaag
en sluit Uw oor wanneer ik klaag
het valt niet mee om hier als mens te zijn
maar ook U verdroeg de lasten en de pijn...
ik leg mijn leven in Uw hand
beschermd door onze liefdesband
zal wat buiten is niet binnen gaan
ook de twijfels blijven ver bij mij vandaan...
dat mijn oog door dat van U zal zien
en mijn oor Uw zachte stem steeds hoort
dat mijn mond slechts Waarheid spreekt
en in mijn hart de Liefde nooit ontbreekt
Bedankt voor de Liefde, die U geeft
en de vrede, die in mij leeft
ja, vol vreugde zal ik verder gaan
met aan mijn zij de Bron van het bestaan
en gesterkt kan ik ook deze dag weer aan

Willeke Hesseling, CD Op de grens - Grenzeloos 5

Christus is het Licht, Christus is in ieder mens.
Maar niet iedereen kan van Zijn licht al evenveel verdragen.
Zijn licht past zich aan, aan de mate waarin het verdragen kan worden.
Maar iedereen heeft in elk geval Zijn licht in zich,
zelfs zij die zich in het ergste duister bevinden.

Ingrid

Kinder- en jeugdjaren
Het gereformeerde gezin waarin ik opgroeide, was een heel warm gezin. We woonden in Rotterdam. Het geloof was heel belangrijk, vooral mijn moeder was erg gelovig. Bij ons thuis werd er voor en na het eten gebeden en er werd ook uit de Bijbel gelezen. Zondags gingen we twee keer naar de kerk en wij kinderen gingen naar de zondagsschool. Met mijn broers en zussen ging ik naar de School met de Bijbel, daar werd veel over de Bijbelse geschiedenis verteld. Dankzij die opvoeding heb ik een uitgebreide Bijbelkennis gekregen.

Op de middelbare school heb ik van het geloof radicaal afscheid genomen, ik vond dat ik zelf god was. Ik spijbelde dan ook van kerkdiensten, ging dan bijvoorbeeld in plaats van naar de kerk naar een vriendinnetje. Belijdenis heb ik nog wel gedaan, maar dat was vanwege mijn moeder. Mijn twee zussen en mijn broer zijn een andere weg gegaan, omdat ze het geloof te streng vonden.

Ommekeer
Na mijn dertigste ging ik op zoek. Eerst kwam ik uit bij de Vrijmetselarij. In die tijd kwam er een jeugdouderling op bezoek en die liet een paar witte boekjes van de Lorber Stichting bij mij achter, daardoor werd ik op het pad van de boeken van Jakob Lorber gebracht. Die ouderling had een groep lezers van de Lorber boeken, waar ik langere tijd naartoe ben gegaan. Op een gegeven moment las hij ‘Een ongewoon gesprek met God’ van Neil Donald Walsch, daarna ging de ouderling verder in andere richtingen waar ik niet in mee ben gegaan. Ik ben nog wel met hem naar enkele spirituele bijeenkomsten geweest en daar ontdekte ik dat overgegane zielen ook nu nog een rol spelen, zowel ten goede als ten kwade.

Ik woonde toen in Breda en ik heb in de esoterische boekhandel van Willem Franken de reeds vertaalde boeken van Jakob Lorber gekocht. Steeds als er weer een boek in het Nederlands vertaald was en door hem werd uitgegeven, via Willems uitgeverij De Ster, was ik er als eerste bij om het te kopen. Daarnaast kocht ik bij Willem bijvoorbeeld boeken van Swedenborg en vergelijkbare andere schrijvers. Ook had ik contact met Jan Eijs en Vera Bos van de Lorberstichting en ging ik naar de Lorber bijeenkomsten, eerst in een klooster in Amersfoort en later in verschillende andere plaatsen.

Betekenis van Lorber in mijn leven
Ik was geraakt door wat er in de Lorber boeken beschreven stond en ik voel mij begenadigd dat ik met het lezen daarvan als het ware mee kan beleven hoe in Zijn tijd Jezus van dag tot dag met zijn leerlingen rondtrok en uitleg gaf over wat er in de Bijbel staat. Nog steeds lees ik elke ochtend bij het ontbijt twee hoofdstukken uit de Nieuwe Openbaringen. Dat de Heer mij Lorber op mijn pad gebracht heeft, is wel het belangrijkste wat mij in mijn leven gebeurd is, en als je dan beseft dat er geschreven staat, ‘Zalig zij die niet zien en toch geloven’, dan voel ik Zijn genade. Ook ben ik bij een Lorbergroep waar ik me heel erg thuis voel. We komen maandelijks om beurten bij elkaar thuis samen. Ik besef heel goed dat het niet alleen om kennis gaat, al leer ik er heel graag wat bij. Het gaat ook om het in de praktijk brengen van het geleerde en daarbij struikel ik nog regelmatig en dat laat Hij mij dan weten. Het fijne van de Lorbergroep is, dat we het ook over de praktijk hebben en daarover ervaringen uitwisselen. Ik mag ook inzichten van de Heer ontvangen, ik krijg ingevingen waar ik heel blij mee ben. Zo zie ik dat achter hetgeen als waarheid verkondigd wordt, in de mainstream media, iets anders aanwezig is en dat wat tegenstanders beweren ook niet altijd waar is. Zelf praat ik regelmatig tegen en met Hem en uit ik ook mijn grote dankbaarheid aan Hem.

Ik ben actief in de PKN kerk hier in Breda en ik zing in het koor van die kerk. Ook verzorg ik de lay-out van het kerkblad. Ik vind het heel jammer dat er in de kerk vooral liederen van Huub Oosterhuis gezongen worden, voor mij is Huub Oosterhuis meer een humanist. Deze PKN kerk is nogal vrijzinnig, over homofilie hebben zij bijvoorbeeld een heel andere opvatting dan de Bijbel verkondigt. Pas geleden was ik bij een zondagsviering in de Christelijk Gereformeerde Kerk en dat was voor mij een verademing, daar wordt nog echt gebeden en mensen geloven echt. Nog niet zo lang geleden ben ik ermee begonnen de boeken van Max Seltmann te lezen en wat daarin staat vind ik geweldig. Deze boeken bieden mij een extra zicht op zoveel meer. Zo brengt de Heer steeds weer iets nieuws op mijn pad, wat mij verrijkt en daar ben ik Hem heel dankbaar voor.

Interview door Tsjêbbe

In de wanorde van de tijd, dreunt de aarde
Ze geeft de pijn weer van de hunkering naar verleden,
de orde Gods, die haar leidde door de eeuwen in Zijn Schepping.
Ontredderd en verward zoekt de natuur haar weg
door alles wat haar tegenhoudt,
om stand te houden, in de wanorde van de tijd.

In de wanorde van de tijd schreeuwt ze wanhopig naar de mens,
om haar zoekgeraakte opdracht te hervatten,
terug, om de orde te weerspiegelen in Hem
die hét leven, dé liefde is,
die de Christus Missie heeft volbracht
door stand te houden in de wanorde van de tijd.

In de wanorde van de tijd,
is Hij daar, Die alles zal herstellen
Dé Christus, hét antwoord.
Hij hield en houdt in liefde stand,
Hij wacht op jou, op mij.
Herschept Zíjn orde in elk hart
in de wanorde van de tijd.

Ineke Karman

Op een openingsfeestje kwam ik een vrouw tegen. Zij vertelde dat ze een ingeving had gekregen, maar niet zeker wist of deze van God kwam. Ze kwam op het strand van Katwijk en zei: "God, als het van U komt, wilt u mij dan een zeehond laten zien". Ze komt regelmatig naar het strand, maar er kunnen jaren voorbijgaan voordat ze er eentje ziet. En in dezelfde seconde zag ze een zeehond die haar recht aankeek en naar haar toe zwom tot in de branding!

Tsjêbbe

Wat is dat precies, Hij in mij, dat niet ik leef, maar Hij in mij. Dat is dan niet jezelf leven. Maar ben ik dan weg? Heb ik dan geen leven meer? We begrijpen allemaal wel dat het zo niet bedoeld wordt. Bedoeld wordt dat wij gaan leven zoals Hij, Jezus Christus, in ons leeft, vanuit onszelf, uit eigen vrije wil. Als wij Hem willen leven, dan is het nodig om te weten wie je zelf bent, hoe je zelf leeft en wie Hij is, hoe Hij levend is. We weten allemaal dat Hij liefde is en dat liefde het leven is. We weten ook dat wij van oorsprong ook liefde zijn en dat we bedoeld zijn liefde te leven. Maar, eerlijk gezegd, dat leven wij nog niet ten volle. Hem leven is eerst Hem kennen, Zijn liefde kennen, zijn liefde voor alles en iedereen. Niet alleen weten dat Hij liefde is en liefde geeft aan alles en iedereen, maar ook gaan beseffen wat dat inhoudt, wat dat betekent, wat Zijn ware liefde is. Dat beseffen, dat innerlijk gaan voelen, is van het grootste belang.
Want we praten er vaker over naar Zijn liefde te willen leven, dan dat we het in werkelijkheid ook doen. Zo was dit ook het geval met bijv. Bisschop Martinus. Dat is beschreven door Jakob Lorber in het boek ‘Bisschop Martinus’ Het gaat in dat boek over wat hij meemaakte na zijn overlijden. Toen hij in het hiernamaals de Here Jezus herkende, viel hij Hem om de hals en zei hij dat hij Hem eeuwig niet meer wilde laten gaan. Maar als hij dan wat later een moment aan zichzelf is overgelaten, verliest hij zich al snel in zijn eigen genoegens en verlangens.

Hieronder een citaat uit hoofdstuk 40 van het boek ‘Bisschop Martinus’. In het gezelschap van de Here Jezus, ontmoet hij een prachtig uitziende vrouw.

14. Bisschop Martinus zegt: ‘O, alsjeblieft, mijn hemelse vriendin! Wat slavin -dat begrip ken ik niet. Jij bent van nu af aan een heerseres van mijn hart. Kom toch, kom, jij aller bekoorlijkste, onnoemelijke schoonheid! O God, O God, is me dat een schoonheid; ik krijg gewoon geen adem van louter verrukking!’

15. Bisschop Martinus wil deze mooie Mercuriaanse juist om de hals vallen, als Ik Zelf hem op de schouder klop en zeg: ‘Stop, Mijn lieve zoon Martinus, dat is ook al een verborgen spijs. Pas als Ik deze voor je gezegend zal hebben, kun je haar om de hals vallen, als je dat dan nog wilt. Maak daarom ook hier halverwege rechtsomkeert!’

16. Bisschop Martinus zegt: ‘Ach, mijn geliefde Here Jezus! Ik houd zeker zoveel van U, als iemand ook maar ooit van U kan houden; maar ik moet U nu openlijk bekennen! -Ja, wat wilde ik U eigenlijk zeggen? O ja, ik moet U openlijk bekennen, hoezeer ik U ook liefheb, het zou mij deze keer toch bijna liever zijn geweest, als U een paar ogenblikken later gekomen zou zijn!’

[17] Ik zeg: ‘Dat weet Ik wel en Ik heb het je ook van tevoren gezegd, dat je binnenkort zo tegen Mij zou spreken, hoewel jij toen absoluut niet van Mij wilde scheiden. Maar Ik verlaat degene die Mij ooit heeft aangenomen nooit meer, dus ook jou niet!’

Als de Here Jezus niet tussenbeide was gekomen, had Bisschop Martinus het liefst toegegeven aan zijn eigen wensen en verlangens. Maar gelukkig was daar de Vader naast hem en kon hij zijn eigen verlangens loslaten. Hoe vaak gebeurt het ons, dat wij onze verlangens niet kunnen loslaten? Hier hoorde Bisschop Martinus de Here Jezus tegen hem spreken, maar wij hebben in ons hart ook het vermogen om Hem te horen. Wij hebben het geweten, een plek in onszelf, in ons hart, waar we Hem kunnen horen, Hem kunnen voelen, en kunnen weten, beseffen, wat Zijn liefde ons aanraadt. Het vraagt een grote dosis moed om steeds naar dat innerlijke besef, dat is de innerlijke stem van Hem, te luisteren en naar te leven. Vooral in een samenleving waarin veel mensen niet in het bestaan van God, Jezus Christus, geloven en het liefst vooral hun eigen weg gaan. En veel mensen gaan hun eigen weg en zij raden jou aan dat ook te doen, zorg voor jezelf, kom op voor jezelf, is het motto.

En dan doe je soms dingen waar je later spijt van hebt, waar je je dan schuldig over gaat voelen, had je dat maar niet gedaan of gezegd. Laat je niet in schuldgevoelens naar beneden trekken. Begraaf je hart niet in schuld. Geen mens is zonder schuld. Om onze schuld is de Here Jezus als klein kind op aarde geboren. In een stal bij de dieren. Hij groeide op en ging de mensen leren over verdraagzaamheid, over vergeving, over liefde, en uiteindelijk is Hij onschuldig aan het kruis genageld. Jezus Christus heeft onze schuld op zich genomen toen Hij voor ons stierf aan het kruis.

Als je voor eigenliefde, voor eigenbelang gekozen hebt, en je beseft dat op een gegeven moment, dan hoera! Want je hebt het in elk geval ontdekt! Altijd beter dan het niet ontdekken en in eigenbelang verder blijven gaan! Beter op zijn plaats is dan berouw, Hem laten weten dat het je spijt, dat je tot vernieuwd inzicht bent gekomen, dat je de eigenliefde wilt loslaten. Weet daarbij dat de Here Jezus in je hart ziet of het je werkelijk spijt. Werkelijk berouw reinigt het gemoed en dat lucht jou op, je gevoel van onbehagen vloeit weg en je mag met Hem weer verder gaan. Geen straf, geen verwijt, je schuld wordt door je oprechte berouw in Zijn liefde opgenomen en je bent een klein stapje dichter bij het einddoel, dichter bij Hem ten volle leven!

Liefde is zonder verwijt, zonder wraak, zonder eisen, zonder boosheid, zonder wrok, liefde vernietigt niet, liefde wil niet sturen, liefde wil niet de overhand nemen, wil niets voor zichzelf veiligstellen. In de gevestigde samenleving wordt meer en meer het tegenovergestelde van liefde als normaal gezien, heel begrijpelijk toch, om boos te worden als iemand je benadeelt, heel begrijpelijk als je iemand terugpakt op een nare opmerking, het is toch heel goed om voor jezelf op te komen, je moet assertief zijn, niet de ander over je heen laten lopen. Ja, in onze samenleving wordt vaak op een dergelijke manier gereageerd, het valt al haast niet meer op dat dit totaal het tegenovergestelde van liefde is.

Wat van het grootste belang van onze liefde voor Hem is, is de naastenliefde. De medemens lief te hebben, te verdragen wat niet prettig is en te vergeven. In het onderstaande citaat uit het Grote Johannes Evangelie, geschreven door Jakob Lorber, staat in deel 2, in hoofdstuk 236, aangegeven wat precies naastenliefde is. Het staat er zo:

[2] Dan komt Marcus naar Mij toe en vraagt Mij of hij de geredden zout, brood en wijn zal voorzetten.

[3] Ik zeg: ‘Vraag hen, en je hart, of ze iets wensen en of je hart geheel tot geven bereid is! Wensen zij wat en wil je hart geven, geef dan! Want weet je, ook dát is een hoofdregel van de echte naastenliefde! De naaste moet wensen, hetzij door hoorbare woorden, door hulpgroep of in het ergste geval door duidelijk zichtbare stomme nood, en je hart moet, eveneens uit liefde, daar gevolg aan willen geven. Zo wordt de naastenliefde volgens de Goddelijke orde uitgeoefend, en de uitwerking daarvan voor de ziel en de geest van de gever zal dan niet uitblijven. – Begrijp je dit?’

Het vraagt moed om in jezelf naar Hem Die in jou aanwezig is te gaan luisteren en andere keuzen te gaan maken dan de overgrote meerderheid doet. Om goed te blijven zoeken in jezelf en niet aan te nemen wat door de druk van de samenleving van buiten je komt, maar te kiezen voor wat je naar de liefde uit je hart van Hem kunt weten dat goed is. Het vraagt moed om naar die zachte innerlijke stem in je hart te leven, heel veel moed! Maar, wat willen we eigenlijk? Willen we leven of willen we sterven? In de Bijbel staat, wie bereid is om te sterven, die zal leven, wie het leven wil behouden, het wereldse, die zal sterven! Maar let op, het gaat er hierbij om leven in de geest of niet leven in de geest. Als je wilt leven, dan moet je dus bereid zijn om te sterven, dat is geen letterlijk sterven, dat is je eigenliefde, al het wereldse, los te laten, om je eigenbelang los te laten, je ego los te laten. Je moet er dus iets voor over hebben om tot het ware leven te komen. Je moet er dus het sterven van je ego voor over hebben en Hem daarvoor in de plaats met de kracht van naastenliefde naar je toe trekken, ook al staan we dan volkomen alleen in het wereldse, in de wereldse samenleving. Maar wil je werkelijk leven, sta dan maar alleen in de wereld, en weet dat je buiten die wereld kunt, dat je bij onze Schepper in je hart helemaal nooit alleen staat!

Hoe klein en nietig wij ook zijn, laten we toch moedig blijven, een vast vertrouwen houden, ook al zijn we met zo weinig mensen in verhouding tot die grote werelds gerichte mensenmassa, die precies het tegenovergestelde van liefde doet en nastreeft. Zijn liefde in ons is als een onzichtbare kracht, en dan zijn wij wel klein, maar in werkelijkheid, in het ware leven, is de kracht van Zijn liefde in ons vele, vele, vele malen groter, krachtiger dan zij lijkt of dan wij maar enigszins kunnen vermoeden.

Door ons gebrek aan vertrouwen, door ons gebrek aan moed, aan doorzettingsvermogen, lijkt die kracht in ons te klein, ook omdat wij soms nog met het wereldse meegaan, het wereldse laten overheersen. Maar, ondanks ons geringe aantal, ondanks onze kleinheid, onze onbeduidendheid, is het toch zo dat wanneer wij in alle nederigheid, in alle liefde dienstbaar willen zijn aan onze medemensen en Hem in ons laten opstaan, dat dan al het wereldse vervaagt en dat dan de Hemel werkelijk voor ons opengaat.

Laten we vooral Zijn liefde leven, want daarmee leven wij dan Hem. Laten we niet tegen het wereldse strijden, niet tegen de liefdeloosheid, niet tegen anderen, maar laten wij ons ego met Zijn hulp leren loslaten, laten we de strijd aangaan voor de liefde voor onze naasten, voor Hem, Die is onze God en Schepper, Vader en Zoon, Jezus Christus, opdat niet ik leef, maar Hij in mij.

Genomen uit de lezing ‘Hem leven’ gehouden 16 november 2002
Ingrid

Mijn naam is Morris. Ik ben 78 jaar oud. Sinds mijn Edna vijf jaar geleden is overleden, woon ik alleen. Elke dinsdag neem ik om 10:15 uur de bus naar de bibliotheek. Dezelfde zitplaats. Dezelfde rit. Al jaren is het stil. Alleen ik, de duiven en het oude groene bankje bij de halte Oak Street.

Afgelopen winter begon ik de kinderen op te merken. Niet spelend. Niet lachend. Gewoon... zittend. Met gebogen hoofd. Vingers op hun mobieltjes, zelfs in de regen. Op een dinsdag zat er een meisje met een paarse rugzak, opgerold, haar schouders trilden. Ze huilde niet, ze keek gewoon leeg, alsof de bank haar had opgeslokt. Mijn borstkas trok samen, ik dacht aan mijn kleinzoon Liam voordat hij zijn studiebeurs kreeg. Dezelfde blik. Alsof de wereld hem was vergeten. Ik kwam overstuur thuis. Edna zei altijd, Morris, jij repareert wat kapot is. Maar wat is hier kapot, de mobiele telefoons? Nee, de harten.

De volgende dag haalde ik de oude tablet van mijn kleinzoon tevoorschijn. Ik heb drie onhandige uren besteed aan het leren maken van QR-codes (bedankt YouTube, ook al is het niet gemaakt voor oude ogen!). Ik heb een paar eenvoudige banners afgedrukt: Scan mij, vertel mij je verhaal, ik luister naar je. Ik plakte ze met plakband op de hoeken van de bank – Edna's favoriete ‘wondermiddel’.

De eerste week? Niets. De kinderen liepen voorbij alsof de borden afval waren. Mevrouw Gable van nummer 42 grinnikte, wat een gekte, Morris, ze willen schermen, geen oude mannen. Misschien had ze gelijk. Toen gebeurde er een wonder. Een jongen van misschien 12 jaar scande de code. Hij zat daar 20 minuten lang te typen. Later keek ik in het gedeelde Google-document. Ja, ik heb er een aangemaakt! Edna zou erom hebben gelachen. De jongen had geschreven: “Mijn vader is ziek. Mama werkt 's nachts. Ik ben bang. Maar ik heb een draak getekend die glitter spuwt. Hij zit in mijn tas.”

Mijn handen trilden, ik kocht wat glitterlijm en liet het met één zin achter onder de bank: ‘Voor de drakenkunstenaar, blijf stralen. — Morris, je bankvriend’ Twee dagen later landde er een gevouwen vliegtuigje naast me. Er zat een knipperende draak in. En deze woorden: “Bedankt. Papa lachte vandaag.”
Het nieuws verspreidde zich. Kinderen begonnen vroeg met de bus te gaan. Om te scannen. Om te schrijven. Een meisje bekende: ‘Pesters noemen mij ‘robot’ omdat ik graag programmeer. Maar robots horen toch niet verdrietig te zijn?’ Ik liet een boek voor haar achter, geschreven door Ada Lovelace, met de titel: ‘Het meisje dat in code droomde.’ De week daarop liet ze koekjes achter: ‘Robots eten ook suiker.’

Het was niet perfect. De regen spoelde de bordjes weg. Sommigen begrepen het gewoon niet. Maar beetje bij beetje veranderde het bankje. De kinderen zaten er samen, ze praatten. Een tiener scande en schreef: ‘Ik ben gezakt voor wiskunde.’ Te beschaamd om hulp te vragen. Twee meisjes zagen het bericht en zeiden: ‘Wij helpen je. Kom zaterdag hierheen.’ En ze kwamen. Nu geven ze drie kinderen per week les.

Toen kwam de grote kou. Ik gleed uit op het ijs en brak mijn heup. Twee weken in het ziekenhuis voelde als tijdverspilling. Op de dag van mijn terugkeer strompelde ik naar de bushalte en bleef staan. Het bankje was bedekt. Niet met afval, maar met woorden, tekeningen, kleine cadeautjes. Een gebreide onderzetter, ‘Voor je thee!’ Er was een legorobot ‘Van de programmeerclub!’ Een foto waarop kinderen een bord omhoog houden met de tekst: ‘De bank van Moris, we zien je!’

Mevrouw Gable was er en bevestigde een nieuw bord aan de paal. Ze mompelde, het heeft even geduurd voordat je genezen was, maar haar ogen waren vochtig. Ze zei, ‘We hebben een echte brievenbus toegevoegd, voor verhalen die te lang zijn voor mobiele telefoons.’
Vandaag? Twaalf bushaltes in de stad hebben nu ‘Luisterbanken’. Beheerd door tieners, gepensioneerden, zelfs de knorrige postbode. Er zijn geen apps, geen donaties. Er is alleen ruimte om gehoord te worden.

Verhaal uit Amerika van Morris, aangereikt door Tsjêbbe

Misschien beseffen we dat niet steeds, maar alles wat er op de aarde gebeurt, en niet alleen op aarde, maar alles in de totale oneindigheid, is gevat in Gods liefde. En wel zodanig dat er niets verkeerd kan gaan ten aanzien van het leven dat wij van onze Schepper in vrijheid gekregen hebben. Wat een mens in zijn vrijheid ook doet of laat, de liefde van God zorgt ervoor dat het van Hem gekregen leven altijd het oorspronkelijk gegeven leven blijft. Dat wil niet zeggen dat ieder mens naar zijn gekregen leven handelt, zeker niet. Maar God heeft het uit Zijn enorme liefde zo ingericht, dat een mens in zijn vrijheid op de aarde kan leven zoals hij zelf wil, zonder daarmee iets van zijn oorspronkelijke leven te beschadigen.

Het is daarbij dan wel zo, dat wanneer een mens aan het einde van zijn verblijf op de aarde komt, hij te maken krijgt met hoe hij op aarde geleefd heeft. Dan gaat er een andere situatie gelden dan er op de aarde is. Dan gaat er een situatie zijn waar ieder mens terechtkomt in zijn eigen leven, zoals hij op de aarde geleefd heeft. En dat zal niet voor iedereen even aangenaam zijn. Het zou dan zomaar kunnen zijn dat iemand die op aarde rijk geworden is door andere mensen tot armoede te brengen, zelf in die vorm van armoede terechtkomt. Tot die mens zijn eigen handelen zoals dat op aarde was, gaat zien vanuit een ander licht, vanuit het licht van de liefde, van Jezus Christus.

Zie, ieder mens die op aarde leeft, heeft om te beginnen een geweten gekregen waarmee hij kan beseffen dat zijn leven in werkelijkheid Gods liefde is. Daarbij zijn er de Bijbelse geschriften waarin de nodige teksten staan waaruit de mens kan gaan beseffen hoe belangrijk het is om naar waarheid en liefde te handelen en werkelijk te leven zoals het bedoeld is. Daarnaast hebben wij mensen sinds ongeveer tweeduizend jaar Jezus Christus in ons hart gekregen, en met Hem kunnen wij allemaal contact hebben. Wie gelooft in Jezus Christus en de Weg volgt die Jezus hem innerlijk aanreikt, die zal op aarde al geholpen worden om tot het werkelijke leven te komen. Zo mogen wij het geloven, en zo geloof ik het. Dat wil niet zeggen dat ik al volmaakt leef, maar ik weet wel dat ik er met de hulp van Jezus Christus mag gaan komen. Dat ik in Zijn ware liefde mag verder groeien, tot ik Zijn werkelijke Leven, met Hem verbonden, in alle eenvoud zelf mag zijn.

Ingrid

Het nieuwste boek met stukjes Hemels Brood, nummer 29, was net klaar en Ingrid had er al een paar geringd. Daar nam ik er één van mee om af te geven bij vriend Frans, die niet ver bij ons vandaan woont. Hij was niet thuis, daarom deed ik het in de brievenbus. De volgende dag belde Frans ons op om te bedanken voor het mooie boek. Het is alweer jaren geleden dat Frans ‘Hemels Brood’ ontdekte en wij met hem kennismaakten toen hij langskwam om ons te vertellen hoe blij hij ermee was. Hij wilde ook graag van de Lorber boeken ‘De Huishouding van God’ en het ‘Grote Johannes Evangelie’ lezen en daar heeft hij veel in gelezen en hij haalde daar heel veel vreugde uit. Frans is meer dan 40 jaar begrafenisondernemer geweest en heeft heel veel bidprentjes verzameld, honderdduizenden. Van de mooiste prentjes heeft hij 4 boeken laten drukken, met verschillende thema's. De laatste jaren ging zijn gezondheid steeds wat meer achteruit en hij zei vaker dat het kaarsje aan het uitgaan was.

Kort geleden ging ik boodschappen doen bij Albert Heijn, twee straten verwijderd van het huis waar Frans met zijn vrouw Jacqueline wonen. Na mijn bezoek aan Albert Heijn voelde ik dat ik heel nodig naar het toilet moest en ik dacht, ik ga even bij Frans langs om te vragen hoe het met hem gaat en of ik even naar het toilet mag. Jacqueline doet open en ik vraag haar hoe het met Frans is. Zij kijkt mij aan en zegt, Frans is zondagnacht overleden. Dat verraste mij natuurlijk, ik condoleerde Jacqueline. Zij liet mij binnen en vertelde hoe en wat. Toen heb ik haar gevraagd of ik een mooi stukje mocht voorlezen in de kerk. Jacqueline doet veel werk in de kerk en ze zegt dat de pastoor dat wel eerst wil bekijken. Ik ben snel naar huis gegaan en heb een mooi stukje op papier gezet en dat diezelfde dag nog naar Jacqueline gebracht. Jacqueline had bezoek van 5 mensen, maar nam toch de tijd om de tekst te lezen. Ze was ontroerd en vroeg of zij het zelf mocht voorlezen en ik heb geantwoord, zeker mag dat. 's Avonds laat kregen we een mailtje van Jacqueline dat de pastoor het had goedgekeurd.

Op zaterdag 29 november was de herdenkingsdienst voor Frans in de kerk. Op het einde heeft Jacqueline de tekst heel mooi voorgelezen en je kon een speld horen vallen in de kerk. Na afloop heb ik tegen Jacqueline gezegd dat ik het niet beter had kunnen doen. Dat vond ze fijn.

Dit is het voorgelezen stukje:

Lieve Frans, we hebben je jaren geleden leren kennen door de boekjes ‘Hemels Brood’ van de Stichting Levend Hart, waarop je geabonneerd was. Je was heel enthousiast en blij met de mooie teksten, die je diep raakten. Je was al met het hemelse verbonden toen je bij een van de begrafenissen die je deed 1000 prentjes in gedachten had, maar een stem in je tegen je zei dat je er beter 1400 kon doen. En dat bleek precies nodig te zijn. Je bent die mooie teksten blijven lezen tot bijna de laatste dag van je leven hier op aarde. Frans is een bijzonder uniek mens en nu in de hemel ook.

Nu is de tijd gekomen om afscheid te nemen en daarom zou ik graag een stukje willen voorlezen. We zijn hier nu bij elkaar om afscheid van je te nemen. Je bent op reis gegaan. Ik gun je dat je reis gaat naar een hele fijne plek, een plek waar alleen liefde is, waar geen verdriet is, waar mensen elkaar geen verwijten maken, waar geen boosheid is, alleen vreugde, geen dwang, geen bedrog, alleen vreugdevolle hulp aan elkaar. Een plek waar geen partijen tegenover elkaar staan, maar een vreugdevolle saamhorigheid is.

Hier op aarde is zo’n plek misschien moeilijk voor te stellen, zo’n plek waar het goed is, fijn om te zijn, liefdevol en zuiver. Ik gun je zo’n plek waar geen eigengewin is, geen sluwheid, geen hebberigheid, geen machtsvertoon, geen rangen of standen die de vreugde en saamhorigheid kunnen verstoren, zodat iedereen daar blij met elkaar kan zijn!

Een plek waar allen in vreugde gelijk zijn, waar geen onderscheid is, waar niemand zich beter hoeft voor te doen dan de ander, waar niemand zich minderwaardig hoeft te voelen, waar niemand wordt afgewezen.
Een plek waar onderlinge verdraagzaamheid is, geen eenzaamheid, geen ziekte of welk ongenoegen dan ook. Ik gun je zo’n plek, waar niemand je iets afneemt, waar werk is voor iedereen, waar voor ieder naar behoefte voeding is, waar al het nodige voor jou en allen aanwezig is. Waar ieder het zijne heeft en in vreugde ook elkaar gunt. Een plek waar je helemaal gelukkig kunt zijn.
Zo’n plek wens ik iedereen van harte toe en jou nu in het bijzonder.
Het ga je goed Frans en bedankt voor alle moois wat je de medemensen geschonken hebt, dat wil zeggen, jouw liefde en dat was het mooiste wat je kon geven.

Jan

Hemelse Vader, ik ben klein in deze wereld.
Een wereld die verdeeld is,
waarin veel onvrede is.
Graag wil ik U dienstbaar zijn,
vasthouden aan vergeving,
harmonie brengen waar tweedracht is,
van waarheid getuigen, waar onwaarheid is,
mijn geloof in U kenbaar maken.

Uw licht uitstralen,
juist daar waar geen licht lijkt te zijn.
Ik zou graag mensen die verdwaald zijn
Uw Weg willen wijzen, hen vertellen
over Uw oneindig grote liefde
voor alle mensen.
Ik zou U alleen dienstbaar willen zijn,
om niet, zoals U eerst, om niet,
ons allemaal dient en liefheeft.

Ik weet, ik ben klein, maar ik weet ook,
hoe klein ik ook ben, U bent in Mij,
en Uw liefde in en voor mij
is groot, heel groot.
Graag wil ik uit Uw liefde
dienstbaar zijn.
Zijn zoals U mij bedoeld heeft,
Heer, dat is mijn gebed.

Amen

Ingrid

De Openbaring van Johannes is een profetisch boek en geeft diepgaande inzichten in Gods Schepping en Zijn Plan voor de mensheid. Dit Plan bestaat al eeuwigheden, zelfs lang voordat Adam en Eva werden geschapen en hier op aarde hun leven leerden leiden. De gelijkenis van de verloren zoon geeft daar een heel mooi beeld van, want de mensheid is die verloren zoon en zij is het die met de hulp van Jezus in Gods armen terug kan keren. Deze gelijkenis geldt in eerste instantie voor ieder mens afzonderlijk en van daaruit voor volkeren en dan de mensheid in haar totaliteit. Dat wil zeggen voor alle mensen die hier op aarde leefden, nu leven en in de toekomst zullen leven. Maar de mensheid omvat tevens alle zielen die op planeten en zonnen in het ganse, oneindig grote heelal leven.

De mens die hier op aarde wordt geboren begint aan zijn geestelijke ontwikkeling. Het leven op deze aarde is een geestelijke strijd en bestaat onder andere uit het leren werken en het leren kennen van goed en kwaad. Dit gaat door ondervinding, door daadwerkelijk zelf het goede en ware, maar evenzo zelf het valse en kwade doen en zijn. Ieder mens is daar vrij in, hij mag zelf kiezen welke kant hij op wil gaan, want ieder mens heeft een volkomen vrije wil. De goedheid van de liefde en de zuivere waarheid leiden naar geestelijke vrijheid, maar het liefdeloze en de leugen van het kwaad veroorzaken pijn, lichamelijk en geestelijk lijden. Zulk lijden kan bedoeld zijn om de mens duidelijk te laten voelen dat hij beter voor een liefdevolle levenshouding kan kiezen dan te volharden in zijn zelfzucht en eigenbelang. Niemand kan echter beoordelen waarom de een wel een aangenaam leven leidt en de ander, ook al is hij een door en door goed mens, toch veel lijden ondergaat. De mensheid is een eenheid en als daarin mensen niet volgens Gods liefdevolle orde willen leven, veroorzaakt dit een onbalans die zich kenbaar maakt door geestelijk en lichamelijk lijden bij iedereen. Iemand die zijn arm breekt, ondervindt meteen hoezeer zijn hele lichaam daaronder moet lijden en hoe hij zich moet aanpassen om te kunnen doen wat hij gewend is te doen. Wanneer alle mensen vrijwillig kiezen voor het goede van de liefde en daar daadwerkelijk naar willen leven, vast ervan overtuigd zijn dat dit de ware weg is, zal heel mensheid daar de vruchten van plukken. God de Vader in Jezus Christus belooft dat wanneer mensen zo leven, in een aantal generaties alle mensen lichamelijk en geestelijk kerngezond zullen zijn. Maar ook de natuur en de aarde zullen volkomen harmonieus zijn als iedereen volgens Gods orde leeft.

Sinds Jezus’ kruisiging geldt Zijn Goddelijke orde van de twee wetten van onvoorwaardelijke en onbaatzuchtige liefde met haar volmaakte wijsheid. Vanaf die tijd geldt Zijn leer van het Nieuwe Jeruzalem, of de geestelijke ‘Stad’ aan ‘gene zijde’ die zich uitbreidt met elke wedergeboren ziel. In die geestelijke ‘Stad’ wonen en leven mensen in de gelukzalige sfeer van werkelijk belangeloze liefde. Dit is Gods Rijk, de werkelijke ´hemel´ in de mens, die een toestand van zijn is. Degenen die daarin leven hebben de essentie van het levende geloof in de Heer, God de Vader in Jezus Christus, in zichzelf mogen vinden en zijn door Jezus één in de Liefde met Hem gemaakt en leven eeuwig in Zijn sferen van barmhartige Liefde en liefdevolle wijsheid. Het tijdelijke lichamelijke leven hier op aarde is slechts een korte voorbereiding op dit eeuwige, geestelijke leven in Gods ‘hemelse’ sferen.

De uitleg van de Openbaring die Emanuel Swedenborg in zijn boek “De Apocalyps Onthuld” geeft, toont aan dat de mensheid nu op een punt is aanbeland dat het letterlijk erop of eronder is. De maat van het kwaad is bijna vol. Nog is er grenzeloos egoïsme, grote hebzucht, geldzucht, machtswellust, het begeren van macht en bezit. Nog wacht God de Vader op degenen die zich uit vrije wil afkeren van het liegen en bedriegen, maar er is een grens gesteld. Wanneer de mensheid deze heilloze weg blijft volgen zal hij een onontkoombare grens tegenkomen en dat is een ingreep van God de Vader – uit liefde voor de mens – die vergelijkbaar zal zijn met eerdere grote omwentelingen zoals de zondvloed en de komst van God Zelf in Jezus op deze aarde. Waaruit die omwenteling bestaat en hoe het zal plaatsvinden en waarom het moet gebeuren onthult de uitleg van de Openbaring die Swedenborg geeft. De toekomst van de mensheid en deze aarde staat daarbij niet op het spel, want de Heer belooft een lange periode van werkelijke vrede voor mens en dier na dit komende grote gericht. Deze aarde blijft een wereld waarop ieder mens in de armen van God de Vader kan terugkeren. Als de allerlaatste ziel zich uiteindelijk ook heeft overgegeven, gaat de geestelijke ontwikkeling van de dan volkomen gelukzalige mensheid eeuwig verder.

Hans

Wij hebben al langere tijd een plant op de slaapkamer staan waarbij op de stam een andere plant geënt is. Van de oorspronkelijke plant is er alleen nog de stam en op die stam zijn takken van een andere plant geënt. Ik vind het niet fijn voor de oorspronkelijke plant, dat mensen daar een andere plant op geënt hebben en de oorspronkelijke plant daardoor zichzelf niet kan zijn. Omdat ik dat niet fijn vond had ik de neiging om minder goed voor die plant te zorgen, ik zag de plant die op de stam geënt was als een soort parasiet.

Daarover voelende laat de oorspronkelijke plant mij innerlijk weten, dat hij het anders ervaart, hij ziet dat hij door deze situatie de kans krijgt om dienstbaar te zijn aan die andere plant. Dat vond ik meteen een hele mooie gedachte. En plotseling voel ik in mij de hemelse Vader, Hij laat mij weten, dat is Mijn liefde voor alles wat leeft, voor jullie mensen, maar ook voor de planten en de dieren, de hele keten van leven geef Ik de kans om dienstbaar te zijn en daarmee tot de ware liefde te komen. Hij laat mij weten dat Zijn liefde ervoor zorgt dat alles wat afwijkt van Zijn waarheid, liefde en haar wijsheid, dienstbaar gemaakt wordt, en dat iedereen die slachtoffer ergens van is, de kans tot dienstbaarheid krijgt.

Zoals bijvoorbeeld die plant, waarvan zijn eigen groei belemmerd wordt, inziet dat het goed voor hem is om dienstbaar te zijn. Als slachtoffer kreeg hij die werking. Zouden wij dat ook kunnen inzien, als wij ergens slachtoffer van zijn, dat het ons de kans geeft om in Zijn liefde dienstbaar te zijn, en als dienstbaarheid te verdragen wat ons wordt misdaan? Want ik denk dat Zijn liefde voor ons allemaal zo werkt. Dienstbaar aan alles en iedereen.

Ingrid

Ik was met mijn dochter Petra aan het winkelen in Hoofddorp. Het was heel mooi weer. 's Middags had ik een soort visioen van een ijsje met advocaat, mmm heerlijk… en ik kreeg al trek. Ik zei tegen Petra dat ik haar wilde trakteren vanwege de leuke dag samen. Zij lust dat ook en had er helemaal zin in. We gingen naar huis en kwamen in de file, Petra wist een tussenweg, maar ook daar zaten we in de file en het werd te laat om nog een ijsje te gaan eten. We spraken af om dat de komende woensdagmiddag te gaan doen, dan heeft Petra vrij. Woensdagmiddag gingen wij naar het restaurant, we bestelden ijs met advocaat en op datzelfde moment ging er door mij heen: niet doen! Ik ging daaraan voorbij en we genoten van het ijsje. (Nu had de Heer mij een paar jaar geleden al gevraagd om geen alcohol meer te drinken, omdat Hij mij wilde gebruiken en ik dan zuiver van geest zou zijn.)

De volgende dag ging ik boodschappen doen en op de terugweg bij het oversteken schoot er iets los in mijn knieholte. Ik kon niet meer lopen van de pijn en strompelend ben ik naar huis gegaan. Thuisgekomen ging ik boven op bed liggen en ik zei: Heer wat is dit nou? Ik kreeg geen antwoord en moest in huis krom lopen met een stok. De dag daarop kwam mijn bovenbuurvrouw vragen of ik kwam koffiedrinken, zij was die dag daarvoor jarig geweest en had appeltaart over. Ze vraagt, wat heb jij nou? Ik zeg, dat vertel ik straks wel. Boven gekomen, strompelend met stok en met de lift, zitten we aan de koffie. Op dat moment vertelt zij mij, ik had gelukkig alleen te veel gebak, en geen alcohol te veel, want ik drink niet. Op dat moment maakt Gods Heilige Geest mij duidelijk, jij hebt advocaat gegeten en dat was alcohol. Niet veel, maar toch.... Na de koffie strompel ik naar beneden, ga naar de slaapkamer en kniel neer voor mijn bed. Ik zeg, oh Heer, ik ben ongehoorzaam geweest, wilt U mij vergeven, ik heb er zo'n spijt van dat ik niet gehoorzaam was. Ik ging staan, de pijn was weg en ik kon weer gewoon lopen.

Twee weken later kreeg ik weer pijn in mijn knie en ging ik met Petra naar de dokter. Er werd een afspraak gemaakt voor een foto. Daar moest ik een paar weken op wachten, want er was nergens plaats. Toen het eindelijk kon, werden er drie foto's gemaakt. Daarop was te zien dat er beenmerg weggeschoten was in mijn knieholte en bovenin mijn knie zat tussen twee botjes een gat. Ik zou fysiotherapie krijgen of een injectie. Thuisgekomen zeg ik, Heer, U hebt mij gemaakt in de moederschoot en U kunt bij mij ook weer herstellen wat er mis is. Ik kreeg 3 keer fysiotherapie en toen was het niet meer nodig! God is goed en ik ben inmiddels naar Valkenburg geweest en heb nergens meer last van. Dank aan Jezus, onze Hemelse Vader is echt geweldig.

Gerda

Ik heb twee dozen in mijn handen die de Heer mij toevertrouwde. Hij zei, doe al je zorgen in de grijze, en al je vreugde in de gouden. Ik deed wat Hij zei, ik stopte mijn vreugde in de ene en mijn zorgen in de andere doos. Maar hoewel de gouden doos met de dag zwaarder werd, leek er met de grijze wel iets loos. Hij werd maar niet zwaarder en toen ik hem nader bekeek, zag ik onder in de doos drie gaten waarlangs mijn zorgen verdwenen, zo bleek. Ik toonde de gaten aan de Heer en vroeg, waar zijn toch mijn zorgen naartoe? Hij lachte vriendelijk en zei, Mijn kind, die zijn bij Mij. Ik vroeg, waarom gaf u mij die dozen, Heer, waarom de gouden heel en de grijze met de gaten? De gouden, Mijn kind, is om je zegeningen te tellen, de grijze is bedoeld om je zorgen los te laten.

Anoniem, aangereikt door Bertie

Als de tijd is aangebroken van het kindeke klein
en velen dit gedenken met een gulzig eetfestijn
milde ogen zien het aan... hoe Zijn boodschap wordt verstaan
't is een leugen dat overdaad een ziel ooit vullen zou
en nu vraagt Hij vol verlangen... wie ben Ik voor jou ?...

Ben Ik dat kindje teer en broos, ben Ik de kerstman met cadeaus
ben Ik de boom die helder schijnt en na kerstfeest weer verdwijnt
ben Ik armoede of bezit... ben Ik de vrede waarvoor jij bidt
ben Ik wat warmte in de kou... wie ben Ik voor jou ?

Als de tijd is aangebroken van de man aan het kruis
en velen dit gedenken door rituelen in kerk en huis
slechts een enkeling vraagt zich af, waarom Hij Zijn lichaam gaf
hoe Hij door te sterven ook mij verlossen zou
en nu vraagt Hij vol verlangen... wie ben Ik voor jou ?...

ben Ik de held uit een verhaal... ben Ik hostie of heilige graal
ben Ik de liefde in jouw hart of ben Ik soms die man van smart
ben Ik het lam dat werd geslacht, ben Ik zo duister als die nacht
ben Ik het beeld van ware trouw... wie ben Ik voor jou ?

Als de tijd is aangebroken van de opgestane Heer
en velen dit vergeten zijn, ze geloven het niet meer
toch spreekt Hij ons steeds weer aan,
totdat wij Hem gaan verstaan
Zijn woorden van Leven, dat eeuwig duren zou
en nu vraagt Hij vol verlangen... wie ben Ik voor jou ?...

ben Ik de koning waarop jij wacht,
ben Ik een mens met bijzondere kracht
ben Ik verlosser van je ziel of een weg die jou niet beviel
ben Ik dichtbij of heel veraf...
ben Ik een rechter van oordeel en straf
ben Ik Gods Zoon die komen zou... wie ben Ik voor jou...
wie ben Ik voor jou...?

Willeke Hesseling, CD Grenzeloos 4

In Jezus Christus ben Ik het Licht, in de wereld gekomen die vol duisternis is, om Mijn Goddelijk Licht onder de mensen te brengen, Mijn Licht van de zuivere waarheid, de zuivere onvoorwaardelijke, onbaatzuchtige liefde en de daaruit voortkomende, volkomen zuivere, hoogst intelligente wijsheid. Waar Ik kom moet de duisternis wijken voor Mijn licht, en de mens die Mijn licht niet verdraagt, rent weg, mee met de wijkende duisternis.

Door de materie worden er op aarde schaduwen gevormd, in die schaduwen is minder van Mijn licht aanwezig, daarom schuilen veel mensen in die schaduwen, dat geeft hen de gelegenheid om aan Mijn licht te wennen. Vanuit de schaduw wordt Mijn licht gezien en het trekt mensen aan om in Mijn licht te komen, want al degenen die zich in de schaduwen verbergen, hebben in zich een neiging om in Mijn licht te komen, maar hun oog is nog te veel aan het duister gewend om al uit het duister in Mijn licht te stappen. Hun oog zal langzaam aan Mijn licht wennen en dan zullen zij uit de schaduw alsnog in Mijn licht komen. Daarmee breidt Mijn licht zich verder uit en moet het duister verder wijken.

In het donkerste duister bevinden zich nog mensen die hun misdadig handelen niet willen afstaan en zij bouwen muren en gebouwen om zich heen om Mijn licht buiten zich te houden, maar geen gebouw kan Mijn licht helemaal tegenhouden, er blijven altijd kieren en gaten waardoor Mijn licht hen zelfs in de meest donkere uithoek toch bereikt. Al die kleine straaltjes licht hebben kracht en trekken de mens die in de grootste duisternis verblijft langzaam maar zeker naar Mij toe. En wanneer een mens helemaal in Mijn licht kan staan, wanneer zijn innerlijk oog Mijn licht helemaal kan verdragen, zal er voor hem geen duisternis meer zijn, zullen er ook helemaal geen schaduwen meer zijn. In Mijn volle licht is alles licht en waar alles licht is, daar is geen schaduw.

Bijna tweeduizend jaar geleden ben Ik op de aarde geboren, het eeuwig Goddelijk Licht, klein, in de duisternis van de nacht, stralend en zichtbaar voor de herders in het veld, begeleid door lichtende Engelen, zingend God ter Ere. Tweeduizend jaren zijn voorbijgegaan en er is zoveel duisternis op de aarde.

Lieve mensen, geloof het, Ik kom terug, Mijn licht zal de duisternis verdrijven. Ik ben geboren in ieder mens die Mijn licht in zich verdraagt, de zuivere waarheid, Mijn zuivere liefde en haar hoogst intelligente wijsheid. De mens is ruim tijd gegeven om Mijn licht in zich te vinden en aan te nemen, en daar waar Mijn licht is aangenomen zal Ik zichtbaar worden. In de wereld zal Mijn licht al het duister verdrijven en zal Ik ook daar zichtbaar worden voor alle mensen, innerlijk en dan ook uiterlijk. Hoor wat Ik zeg en verwacht Mij, want het ‘Ik zal komen’ gaat worden ‘Ik Ben er’. Verwacht Mij in Mijn ware, heldere, zuivere Licht.